بررسی تاثیر سنجد بر شدت درد استئوآرتریت در زنان منوپوز

تعيين تاثير هسته سنجد بر شدت درد استئوآرتریت زنان منوپوز

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل و پلاسبو، با گروه های موازی، دوسویه کور، تصادفی شده، فاز 3 بر روی 160 بیمار .

این مطالعه بر روی بیماران سرپایی مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان امداد سبزوار انجام شد. بیماران در گروه کنترل درمان دارویی معمول همراه با کپسول های حاوی نشاسته دارویی (دارونما) را که از نظر شکل و رنگ مشابه کپسول های گروه مداخله بود به مدت 8 هفته دو بار در روز دریافت کردند. بیماران در گروه مداخله علاوه بر داروهای معمول به مدت حداقل 8 هفته تحت درمان با کپسول های 200 میلی گرم پودر هسته سنجد دو بار در روز قرار گرفتند. شدت درد بیماران قبل، 4 هفته و 8 هفته پس از دریافت دارو یا دارونما بررسی شد. بیماران و پژوهشگر نمی دانند که کدام بیمار در کدام گروه (مداخله یا دارونما) قرار خواهند گرفت.

معیارهای ورود: بیماران منوپوز با سن 40-80 که بر طبق معیارهای بالینی و رادیولوژیک کالج روماتولوژی آمریکا مبتلا به استئوآرتریت باشند. در حرکات فعال زانو دچار درد (حداقل 40 میلی متر بر حسب معیار VAS) شوند و درد کمر داشته باشند. معیار عدم ورود: بیماری های ستون فقرات یا عواملی که منجر به تشدید درد زانو می گردند.

گروه دریافت کننده هسته سنجد، پودر میوه سنجد، پلاسبو و گروه کنترل که داروی روتین دریافت می کند.

درد استئوآرتریت

بیماران به روش تصادفی سازی ساده و به کمک جدول اعداد تصادفی در یکی از دو گروه قرار گرفته، یک کد اختصاصی دریافت می نمایند و مداخله همان گروه را دریافت می نمایند.

بیمار و محقق کور نگه داشته می شوند. کدگذاری انجام می شود. داروها و دارونما کپسول های مشابهی هستند که در ظروف یکسان قرار دارند. برای رعایت دو سوکور بودن مطالعه, داروها در بسته های درمانی با برنامه کامپیوتری تصادفی مرتب خواهند شد.