مقايسه اثر كلرهگزيدين 0.2 % با هليله سياه به عنوان درمان جانبي در بيماران داراي پريودنتيت مزمن

اين مطالعه به منظور بررسي مقايسه اثر دو نوع دهانشويه بر بهبود كلينيكي پريودنتيت مزمن انجام شده است.

كارآزمايي باليني، دوسويه كور، تصادفي، بر روي 36 بيمار

تعداد 36 بيمار داراي پريودنتيت خفيف تا متوسط از بيماران مراجعه كننده به بخش پريودانتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه آزاد اسلامي اصفهان براساس معيارهاي ورود و خروج از مطالعه انتخاب شدند. بيماران انتخاب شده در رده سني 35 تا 65 سال داراي حداقل 20 دندان و داراي شاخص پلاك زير 40% بوده اند. بعد از انجام فاز اول درمان پريودنتال شامل جرم گيري و تصحيح ريشه، بيماران به دو گروه (گروه اول: كلرهگزيدين 0/2 % و گروه دوم: دهانشويه هليله سياه) تقسيم شدند. دهانشويه ها در ظرف يكسان و يك شكل به بيماران داده شد تا به مدت دو هفته دو بار در روز، هر بار 10 ميلي ليتر به مدت يك دقيقه و 30 دقيقه پس از مسواك زدن، دهانشويه را در دهان خود بچرخانند و بيرون بريزند. شاخص هاي پريودنتال در روزهاي اول و پانزدهم ثبت و مقايسه شد. داده هاي بدست آمده باعث استفاده از آزمون هاي آماري آزمون شاپيروويلك، آزمون T مستقل، و نسخه 22 نرم افزار SPSS تحليل شد.

شرايط ورود به مطالعه: 1) بيماران داراي پريودنتيت مزمن خفيف تا متوسط 2) بيماران در محدوده سني 65-35 سال داراي حداقل 20 دندان و داراي شاخص پلاك زير 40% شرايط عدم ورود به مطالعه : 1) بيماران داراي پلاك ارتودنسي يا پروتز پارسيل ثابت و متحرك 2) بيماران داراي هر گونه بيماري سيستميك 3) زبان باردار و شيرده 4) درمان آنتي بيوتيك در 6 ماه گذشته 5) افراد داراي حساسيت به دهانشويه كلرهگزيدين 5) جرم گيري يا جراحي لثه در 6 ماه گذشته

گروه A: دهانشويه كلرهگزيدين گروه B: دهانشويه هليله سياه

شاخص پلاک (PI)، عمق پاکت (PD)، از دست رفتن چسبندگی کلینیکی (CAL) و خونریزی حین پروب کردن (BOP)

از قانون تخصيص تصادفي (Random allocation) استفاده كرديم. ابتدا به اندازه حجم نمونه 36 تايي، در دو رنگ سفيد و قرمز به تعداد مساوي 18 تايي توپ تهيه كرديم و سپس در داخل يك ظرف قرعه كشي قرار داديم، 18 توپ قرمز اختصاص به گروه كلرهگزيدين و 18 توپ سفيد اختصاص به گروه هليله سياه داشتند. كل توپ ها را داخل ظرف قرعه كشي قرار داديم و سپس به طور تصادفي توپ ها را بدون جايگزيني از ظرف خارج كرديم و توالي ايجاد شده را ثبت كرديم و اين توالي ثبت شده را به شماره ليست شده افراد اختصاص داديم و بدين صورت دو گروه به طور تصادفي انتخاب شدند.

دهانشویه ها در ظروف یکسان و یک شکل به بیماران داده می شود و پس از دو هفته که بیماران تحت درمان با دهانشویه قرار گرفتند مجددا توسط کلینیسین که اطلاعی از گروه بندی آن ها ندارد در شرایط یکسان معاینه می شوند و کلیه شاخص های مورد مطالعه برای آن ها ثبت می گردد.