بررسي اثر داروي تايمولول در بهبود بازگشت نزديک بيني بعد از جراحي ليزيک

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی، شاهددار تطبیق نیافته و سه سویه کور است كه هدف آن تعیین اثر داروی تایمولول در بهبود بازگشت نزدیک بینی بعد از جراحی لیزیک در بیماران کلینیک بصیر میباشد. نمونه ما شامل100چشم است که به 2 گروه تقسيم می شوند. برای چشم های مورد، قطره تايمولول 5/0 درصد دو بار در روز و برای چشمهاي شاهد قطره اشک مصنوعي تجويز خواهدشد. پیامدهای مورد بررسی در این مطالعه که در هر پیگیری اندازه گیری میشوند عبارتند از حدت بینایی، عیوب انکساری، پاکیمتری و توپوگرافی قرنیه. بیماران بمدت 6ماه دارو یا دارونما مصرف خواهند کرد و 2 بار پیگیری خواهند شد: یکبار 2ماه و یکبار 6ماه بعد از شروع مداخله. در این مطالعه تنها از بيماراني استفاده ميشود که مورد جراحي ليزيک قرارگرفته اند و نزدیک بینی چشمشان حداقل 5/0دیوپتر بازگشت يافته است. معيارهاي خروج بيماران از مطالعه عبارتند از بيماراني که پیچیدگیهائی در حين عمل داشته اند يا بيماراني که داراي بيماريهاي زمينه اي مثل گلوکوم٬ نارسايي قلبي٬ مشکلات گوارشي٬ سرطان٬ فاويسم٬ مياستني گراويس و يا آسم دارند.

کلینیک چشم پزشکی بصیر، معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران