مقایسه تاثیر لرزش موضعي وتمرين تقويتي عضلات شكم بر ضخامت چربی موضعی شکم در زنان جوان سالم

داوطلبان با نحوه انجام وهدف مطالعه آشنا شده وسپس از انها رضایت نامه کتبی گرفته می شود. .پس ازثبت اطلاعات دموگرافيك شامل سن، وزن ، قدو شاخص توده بدني،داوطلبان به طورتصادفي دريكي از سه گروه كنترل، لرزش موضعي و تمرين تقويتي عضلات شكمي قرارمی گیرند. وزن با ترازو با دقت0.1 کیلوگرم و قد با متر نواری با دقت 0.1 سانتی متر اندازه گیری و ثبت می گردد. دور کمر در سطح ناف با استفاده از متر نواری با دقت0.1 سانتی متر اندازه گیری می شود.ضخامت چربی زیر پوستی توسط کالیپر سهان در وضعیت دراز کشیده در فاصله سه سانتی متری طرفین ناف (محل تقریبی توده عضله راست شکمی) اندازه گیری می گردد. مداخله: در گروه لرزش موضعي از ویبریشن با فرکانس 50-30 هرتز به مدت 30 دقیقه استفاده می شود. دستگاه ویبراتور به طور مستقیم طرفین ناف در محل عضله راست شکمی قرار خواهد گرفت. در گروه تمرين تقويتي ، داوطلب به منظور انجام تمرین به حالت طاقباز با زانوی 90 درجه خم می خوابدوتا حدی که می تواند تنه را بالا آورده و سپس دوباره به وضعیت شروع برمی گردد. هر حرکت حدود 3 ثانیه طول کشیده و در انتهای حرکت، به مدت یک ثانیه نگه داشته مي شود. قبل از انجام تمرين جهت گرم كردن، حركات فلكسيون واكستانسيون ستون فقرات گردني و كمري را به طور ملايم و آرام 10 مرتبه انجام مي دهد . تمرينات 3 سری با 8 الی 10 تكرار انجام مي شود. مداخلات به صورت 3 بار در هفته و به مدت 12 هفته انجام خواهد شد . از تمام داوطلبين خواسته می شود در زمان مداخله در هیچ برنامه ورزشی دیگری شرکت ننموده و تغییری در رژیم غذایی معمول خود که منجر به کاهش یا افزایش وزن می شود ندهند. شاخص های وزن، BMI، ضخامت چربی موضعی شکم و اندازه محیط دور کمر قبل و بعد از مداخله اندازه گیری می شو ند.

معاونت تحقیقات وفناوری دانشگاه علوم پزشکی سمنان