نقش پيش دارويي ايبوپروفن و N-استيل سيستئين بر سطح سايتوکاين هاي TNF-α و IL-6 در ضايعات مزمن پري اپيکال

ضايعات پري اپيکال بيماري هاي التهابي هستند که به دنبال عفونت باکتريايي کانال ريشه توسعه مي يابند و در اين بين سايتوکاين ها نقش مهمي در پاتوژنز اين بيماري ها دارند.در اين مطالعه به دنبال اثرات ايبوپروفن وN- استيل سيستئين (NAC) بر روي سطح سايتوکاين هاي TNF-αو IL-6در ضايعات مزمن پري اپيکالي مي باشيم. بيماران تحت درمان ريشه و داوطلب شرکت در مطالعه با ضايعات پري اپيکال مزمن با ابعاد کمتر از 1 سانتي متر به صورت نمونه گيري تصادفي انتخاب شده و 80 نمونه در اين مطالعه باليني دو سو کور با در نظر گرفتن تعداد 20 نمونه در هر گروه شرکت داده مي شوند.راديوگرافي پري اپيکال با تکنيک نيمساز تهيه مي شود و ابعاد ضايعه توسط کوليس دستي اندازه گيري مي شود . چهار گروه دارويي جهت مشابه سازي ظاهري در کپسول هاي 500 ميلي گرمي از جنس ژلاتين سخت قرار مي گيرند (گروه هاي A،B،C وD ). گروه A :ايبوپروفن ميلي گرم، گروه B : NAC 600 ميلي گرم، گروه C :ايبوپروفن 200 ميلي گرم+NAC 600 ميلي گرم، گروه D : پلاسبو (نشاسته)در آغاز درمان از بيماران خواسته مي شود تا شدت درد را بر اساس معيار VAS (Visual Analog Scale) به صورت شدت درد از درجه 0 تا 10 بيان نمايند. به هر نفر به طور تصادفي يک بسته دارويي حاوي دو کپسول يکسان از گروه هاي 4 گانه تحويل مي گردد. يک کپسول در 2 ساعت قبل از شروع و ديگري سي دقيقه قبل از شروع درمان به وسيله بيمار استفاده ميگردد. محلول بيحسي به روش بلاک و يا انفيلتراسيون موضعي با ليدوکائين 2% و اپي نفرين 1/100000 تزريق مي گردد . دندان هاي مورد بررسي با رابردم ايزوله مي شوند. پوسيدگي و پرکردگي قبلي به وسيله فرز فيشور با سرعت بالا برداشته شده و حفره دسترسي تهيه مي گردد. آماده سازي کانال ها با فايل دستي تا شماره40 براي دندان هاي تک ريشه و ريشه هاي ديستال و پالاتال دندان هاي چند ريشه و شماره 30 براي ساير ريشه تا طول کارکرد (1ميلي متر کوتاه تر از اپکس راديوگرافيک) صورت مي گيرد. شستشو با نرمال سالين انجام شده وکانال با کن هاي کاغذي (paper point) استريل خشک مي شود. به دنبال آن دو کن کاغذي با سايز 30 تا طول کارکرد وارد کانال شده و هرکدام 30 ثانيه به ترتيب براي جذب اگزودا و نمونه گيري نگه داشته مي شود. در دندان هايي که درناژ فعال دارند کن کاغذي به مدت کمتري داخل کانال مي ماند و در صورتي که کن کاغذي بيرون آمده از کانال خشک باشد، يک فايل ظريف (شماره 8 يا 10) را وارد کانال کرده تا از سوراخ اپيکالي خارج شده و سبب وارد شدن اگزودا به داخل کانال شود. در صورت مشاهده خون، نمونه از مطالعه خارج مي شود، مگر اينکه ميزان آن قابل ملاحظه نباشد. طول خيس شده کن کاغذي به سرعت اندازه گيري شده و ثبت مي شود. حجم مايع بر اساس منحني استاندارد توصيف شده توسط Shimauchiمحاسبه و به صورت ميکروليتر (μl) بيان مي گردد(35). سپس کن کاغذي را وارد يک ميکروتيوب استريل حاوي سالين فسفاته بافرشده (PBS) حاوي 05/ . % Tween 20 کرده و پس از يک دقيقه تکان دادن(vortex)، آن را سانتريفيوژ نموده و مايع رويي راجدا کرده و تا زمان آناليز در دماي -70̊ C نگهداري مي کنيم. درمان معمول بيماران به دنبال جمع آوري نمونه ها صورت مي گيرد.در انتهاي کار مجددا از بيماران خواسته مي شود تا شدت درد را با مقياس VAS ثبت نمايند و اين کار را در فواصل زماني 4، 8،12 و 24 ساعت بعد تکرار نمايند. آناليز نمونه ها به وسيله ارزيابي enzyme-linked immunosorbent (ELISA) طبق دستور کارخانه سازنده انجام مي شودو سطوح سايتوکاين ها در گروه هاي درماني و کنترل مقايسه مي شوند.

دانشگاه علوم پزشکی بابل