تأثیر خدمات پرستار رابط واحد مراقبت ویژه ‌بر علائم حیاتی و اضطراب انتقال بیماران

تعیین تأثیر خدمات پرستار رابط واحد مراقبت ویژه‌ بر علائم حیاتی و اضطراب بیماران پس از انتقال

نمونه‌های واجد شرایط با استفاده از روش تخصیص تصادفی طبقه‌ای و با بهره‌گیری از جدول اعداد تصادفی به‌صورت 1:1 به دو گروه مداخله و کنترل اختصاص داده می‌شوند که ابتدا از نمونه‌های گروه کنترل و سپس از نمونه‌های گروه مداخله نمونه‌گیری به عمل می‌آید.

پس از اخذ رضایت آگاهانه کتبی از شرکت‌کنندگان، قبل از ورود به بخش جنرال و پس از دستور ترخیص توسط پزشک، و پس از انتقال از بخش ویژه پرسشنامه اشپیل برگر به‌صورت مصاحبه یا خود گزارشی توسط بیماران تکمیل خواهد شد. علائم حیاتی بیمار شامل نبض، تنفس، فشارخون، درجه حرارت بدن و درصد اشباع اکسیژن خون شریانی توسط فردی آموزش‌دیده و غیر از تیم پژوهش بعد از دستور ترخیص و پس از انتقال از بخش مراقبت ویژه در چک‌لیست مربوطه ثبت می‌شود. درگروه مداخله، مشارکت‌کنندگان علاوه بر مراقبت روتین، خدمات پرستار رابط ارائه میشود.

1.تمایل برای شرکت در مطالعه 2.سن 18 سال و به بالا و داشتن آگاهی 3.عدم سابقه ابتلا به بیماری شناخته‌شده اعصاب و روان، اختلال اضطرابی شناخته‌شده و بدخیمی 4.عدم سابقه بستری قبلی در بخش‌های ویژه 5-کسب نمره بیش از 20 بر اساس مقیاس اضطراب اشپیل برگر

در گروه کنترل بیماران مراقبت روتین را دریافت میکنند و گروه مداخله از خدمات پرستار رابط بهره مند می‌شوند.

اضطراب و علائم حیاتی بیماران

در ابتدا هر بخش به‌عنوان یک طبقه در نظر گرفته‌شده و درون هر طبقه از نمونه‌گیری غیر احتمالی متوالی متناسب با حجم استفاده می‌شود. نمونه‌های واجد شرایط با استفاده از روش تخصیص تصادفی طبقه‌ای (طبقات بر اساس علت پذیرش، جنسیت بیمار و سطح تحصیلات ساخته می‌شوند) و با بهره‌گیری از جدول اعداد تصادفی به‌صورت 1:1 به دو گروه مداخله و کنترل اختصاص داده می شوند. درون هر طبقه نیز از روش بلوک های جایگشتی تصادفی استفاده می‌گردد.

علائم حیاتی توسط پرستاری غیر از پژوهش گر اندازه گیری میشود و پرسشنامه اضطراب توسط خود بیمار یا به صورت خودگزارشی کامل میشود.