بلوک عصب فمورال با هدایت سونوگرافی و فنتانیل داخل وریدی در کنترل درد بیماران مبتلا به شکستگی لگن: یک مطالعه مقایسه ای

هدف از اين مطالعه ، ارزيابي و مقايسه بلوك عصب راني با تجويز فنتانيل داخل وريدي تحت هدایت سونوگرافی در تسكين درد بيمار با شكستگي لگن بود.

این مطالعه یک مطالعه کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل ، با گروه های موازی ف یک سویه کور ، تصادفی شده ، فاز 3 بر روی 40 بیمار انجام شده است. برای تصادفی سازی نیز از جداول شماره تصادفی استفاده شده است.

این مطالعه یک مطالعه کار آزمایی بالینی است که در 40 بیمار مبتلا به شکستگی ایزوله و یک طرفه استخوان ران مراجعه کننده به بیمارستان شهید باهنر شهر کرمان انجام خواهد گرفت.

شرایط ورود: بيماران مبتلا به شكستگي ایزوله و يك طرفه استخوان ران و دارای امتیاز I و II از سیستم امتیاز بندی انجمن متخصصان بیهوشی آمریکا شرایط عدم ورود: افراد دارای حساسیت به آمید بیهوشی موضعی ، نوروپاتی محیطی ، مصرف مسکن 8 ساعت قبل از عمل جراحی ، بلوک قبلی در محل آسیب دیده ، اختلالات ذهنی، خطر خونریزی ، اعتیاد به مواد مخدر ، سایر شکستگی های همزمان و سابقه شکستگی در همان محل ، دیابتی ها و بیمارانی که ذکر درد نداشتند

بیماران با استفاده از جداول شماره تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول با استفاده از معیارهای سیستم ملی گزارش برای آموزش بزرگسالان ( 0 تا 10 ) نیم ساعت قبل از تزریق فنتانیل مورد بررسی قرار گرفت و سپس فنتانیل داخل وریدی با دوز 1.5 میکروگرم بر کیلوگرم دریافت کرد. پس از تزریق ، وضعیت درد بیمار در فواصل 15 دقیقه ارزیابی شد. گروه دوم (FNB) نیز با استفاده از روش NRS و پس از تزریق 20 میلی لیتر محلول 2 درصد لیدوکائین با هدایت سونوگرافی مورد بررسی قرار گرفت.

درد بیمار با شکستگی لگن

در این مطالعه بیماران با استفاده از توالی تصادفی که به کمک نرم افزار آماری SAS ساخته شده بود به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. در این روش لیستی از شماره های تصادفی ساخته میشود و افراد بر اساس ترتیب ورود به اورژانس به گروه ها تخصیص میابند. با استفاده از پاکت های مهرموم شده توالی تصادفی پنهان شده بود. افراد واحد تصادفی سازی در این مطالعه فرد بود

در این مطالعه پژوهشگر اصلی، پزشکی که پیامد را بررسی میکرد از تخصیص افراد به گروه ها اطلاع نداشتند چون تمام فرایند ارام بخشی و انجام سنوگرافی در یک اتاق مجزا انجام میشد. در فرم جمع آوری داده ها تخصیص بیماران به گروه ها بر اساس کد بود و به همین دلیل مسئول تجزیه و تحلیل داده ها از تخصیص افراد به گروه ها بی اطلاع بود.