بررسی اثر پوزیشن دمر بر وضعیت تنفسی، همودینامیک، طول مدت بستری و انتقال به بخش مراقبت های ویژه در بیماران مبتلا به کووید -19: یک کارآزمایی بالینی شاهد دار تصادفی شده

تعیین اثر پوزیشن دمر بر وضعیت تنفسی، همودینامیک، طول مدت بستری و انتقال به بخش مراقبت های ویژه در بیماران مبتلا به کووید -19

کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده با گروه های موازی است بر روی 74 بیمار

گروه مداخله: در نوبت اول شرکت کننده به مدت 90 دقیقه در وضعیت دمر می خوابد. پس از ارزیابی پیامدهای اولیه از شرکت کنندگان خواسته می شود در مدت زمان بستری هر سه ساعت در پوزیشن دمر بین 20 تا 30 دقیقه بر حسب تحمل قرار بگیرند، بطوریکه مجموع زمان قرار گیری در وضعیت دمر بین 6 تا 8 در 24ساعت باشد و سپس پیامدهای ثانویه ارزیابی می شود. گروه کنترل: در نوبت اول از شرکت کننده خواسته می شود به مدت 90 دقیقه در وضعیت به پشت خوابیده قرار بگیرد. پس از ارزیابی پیامدهای اولیه از بیمار خواسته می شود در وضعیت های معمول خود استراحت نماید و سپس پیامدهای ثانویه ارزیابی می شود.

کلیه بیماران مبتلا به کوید-19 بر اساس تست تشخیص استاندارد و وجود حداقل یک علامت تنفسی و در صورت بروز موارد زیر حین مطالعه شرکت کننده از مطالعه خارج خواهد شد: عدم تحمل پوزیشن توسط بیمار تغییرات شدید همودینامیک و تنفسی بیشتر از 20 % حد پایه وجود سرفه های شدید ایجاد حالت تهوع و استفراغ در حین پوزیشن

گروه مداخله یا گروه پوزیشن دمر گروه کنترل یا گروه پوزیشن معمول

وضعیت همودینامیک و وضعیت تنفسی شامل ساچوریشن، تعداد تنفس، نمره شدت تنگی نفس، فشار خون متوسط شریانی و تعداد نبض

بیماران به روش تصادفی بلوکی در دو گروه مداخله و کنترل اختصاص می یابند. تصادفی سازی با استفاده از جدول اعداد تصادفی انجام می شود.طبقات بر اساس سن (زیر 50 سال/ بالای 50 سال) و جنس (مرد/ زن) انجام می شود. لازم به ذکر است که حجم هر بلوک 4 مورد می باشد که به این ترتیب 6 ترکیب مختلف از بلوک های 4 تایی ایجاد میشود و به صورت رندوم بلوک ها انتخاب میشوند. بلوک بندی و توالی تخصیص جهت پنهان سازی توسط فرد غیر درگیر در پژوهش صورت خواهد گرفت.