مقایسه اثر تمرینات اکسنتریک و کانسنتریک بر بهبود عملکرد، قدرت و تعادل بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروز

1) اهداف: از آنجائيكه اثرات موثر فيزيولوژيك و تقويت عضلاني فعاليتهاي ورزشي توام با انقباض اكسنتريك در افراد سالم نسبت به فعاليتهاي ورزشي توام با انقباضات كانسنتريك اثبات شده است اين مطالعه در صدد است كه اثرات اين دو نوع تمرينات ورزشي را در بيماران مالتیپل اسکلروزیس مطالعه كند. 2) طراحی: مطالعه تصادفی کلینیکی 3) نحوه انجام: دو پروتکل درمانی تمرینات اکسنتریک (راه رفتن روی ترید میل با شیب منفی سرازیر) و تمرینات کانسنتریک (راه رفتن روی ترید میل با شیب مثبت سربالایی) 4) شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: 30 بيمار مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس با رعايت شرايط ورود شامل: دارا بودن اختلال در راه رفتن و قابلیت راه رفتن (با کمک عصا یا بدون کمک عصا) 10 متر طول در کمتر از 1 دقیقه باشد و شرایط خروج : 1) کاهش شدید توانائی در طول یکسال گذشته که توسط پزشک متخصص تائید می شود، 2) بارداری، 3) درمان کورتیکواستروئید در طول ماه گذشته، 4) اختلالات روانی شدید، 5) هرگونه مواردی که منجر به عدم استفاده از فعالیتهای ورزشی ملایم تا متوسط می گردد، 6) شرکت در تمرینات ورزشی مرتب (حداقل دو بار در هفته و به مدت 10 دقیقه بیشتر)، 7) وجود همزمان مشکل پزشکی دیگر نظیر ارتریت در مفاصل اندام تحتانی، دیابت و یا بیماری قلبی عروقی ناپایدار 5) مداخلات: هر دو گروه به مدت 30 دقيقه، 12 جلسه، 3 جلسه در هفته و با شدت 55% تا 85% حداکثر ضربان قلب (بطور پيشرونده) تحت درمان یا تمرینات اکسنتریک و یا تمرینات کانسنتریک قرار ميگيرند. 6) متغیرهای پیامد اصلی: متغیرهای پیامد اصلی که قبل و بعد از مداخله و بعد از 4 هفته پیگیری اندازه گيري مي شوند عبارتند از الف) فعاليتهاي عملكردي ايشان نظير تستهای مسافت طی شده در دو دقیقه، زمان طی مسافت هفت ونیم متر و زمان لازم برای بلند شدن از صندلی طی مسافت 3 متر و برگشتن و نشستن روی صندلی، ب) شاخصهاي تعادل ايستا و پويا و همينطور ريسك افتادن توسط دستگاه تعادل بایودکس، ج) گشتاور ايزومتريك عضلات چهار سرراني و همسترينگ و د) ارزیابی ناتوانی و قابلیت تحرک با استفاده از تکمیل پرسشنامه ناتوانی نورولو‍ژيك گای و پرسشنامه قابلیت تحرک ریورمد

معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشكي سمنان