: اثر انفوزیون مداوم داروی فلومازنیل در سرعت بهبود و پیشگیری از عوارض مسمومیت شدید با بنزودیازپینها

بررسی اثر دریپ فلومازنیل بر سرعت بازگشت علایم و عوارض مسمومیت شدیدحاد با بنزودیازپینها

در این مطالعه (فاز ۲-۳) مجموعا ۵۰ بیمار دچار مسمومیت جدی با بنزودیازپین ها که بر اساس علایم بالینی نیاز به انتوباسیون دارند به مطالعه وارد میشوند. با استفاده از یک random number table بیماران به یکی از دو گروه درمان با تک دوز فلومازنیل -درمان محافظتی و درمان با انفوزیون فلومازنیل قرار میگیرند. تنها بیماران نسبت به درمان انجام شده کور هستند . اطلاعات وارد برنامه SPSS 21 شده و آنالیز میشوند.

در فاصله خرداد ۱۳۹۷ و مرداد ۱۳۹۸ ُ ۵۰ بیمار دچار مسمومیت جدی با بنزودیازپینها که به اورژانس مسمومین بیمارستان لقمان حکیم مراجعه کرده و نیاز به انتوباسیون دارند به مطالعه وارد شده و پس از دریافت دوز لودینگ فلومازنیل به صورت غیر رندومیزه به دو گروه تقسیم میشوند.گروه اول دوز maintenance فلومازنیل (۲۰۰ میکرو در ساعت) دریافت میکند و گروه دوم بدون هیچ اقدام مداخله ای دیگری به صورت حفاظتی درمان میشود. دو گروه فوق در نهایت از نظر طول درمان- عوارض و نتیجه نهایی مسمومیت با هم مقایسه میشوند.

بیماران دچار مسمومیت شدید با بنزودیازپینها که نیاز به انتوباسیون و ونتیلاسیون مکانیکی دارند به مطالعه وارد میشوند.بیماران با اختلال علایم حیاتی سابقه تشنج- سابقه مصرف یا سومصرف هر دارویی که میتواند تشنج ایجاد کند- سابقه تروما یا احتمال ادم مغزی و یا افزایش فشار داخل مغز و سابقه کاهش اکسیژن خون از مطالعه حذف می شوند.

گروه مداخله: پس از دریافت دوز لودینگ فلومازنیل روی انفوزیون آن (شروع با دوز ۲۰۰ میکروگرم در ساعت) قرار میگیرند. گروه کنترل: بدون مداخله و به صورت محافظتی درمان میشوند.

مرگ و میر- عوارض حین درمان (نارسایی کبد یا کلیه- پنومونی آسپیراسیون- رابدومیولیز ...)- نیاز به انتوباسیون پس از پاسخ اولیه به فلومازنیل

بیماران در مورد اینکه انفوزیون فلومازنیل میگیرند یا نه مطلع نیستند

تمام اطلاعات بیماران پس از حذف نام بیماران قابل به اشتراک گذاری میباشد

شهریور ۱۳۹۹

محققین

با ذکر نام منبع

ایمیل محقق اصلی (حسین حسنیان مقدم)

تماس با محقق اصلی از طریق ایمیل و اخذ اجازه دسترسی به داده ها