استفاده از هورمون های جنسی در کنترل التهاب ناشی از ویروس کرونا

بررسی اثر استفاده از استرادیول و تستسترون تزریقی در بهبودی نارسایی حاد تنفسی و قلبی و کلیوی در بیماران مبتلا به عفونت کرونایی

کارآزمایی بالینی با گروه کنترل، با گروه های موازی ، یک سویه کور، تصادفی شده ساده که بر روی 80 بیمار صورت گرفت. برای تصادفی سازی از جدول اعداد تصادفی استفاده شد.

در این مطالعه ابتدا ازتعداد ۸۰ بیمار مبتلا به عفونت ویروس کرونا با سن بالای ۵۰ سال با علائم درگیری ریوی٬ قلبی یا کلیوی که نیاز به بستری در بیمارستان را دارند نمونه سرم برای اندازه گیری سطح سرمی تستوسترون٬ استروژن٬ پروژسترون و TSH تهیه می گردد. سپس بیماران بصورت تصادفی( بطور مساوی از نظر جنسیت ) به دو گروه ۴۰ نفره تقسیم می شوند ( گروه کنترل و مداخله ). بیماران نسبت به گروه های مطالعه کور می باشند. گروه کنترل درمان معمول را دریافت می نمایند و در گروه مداخله به بیماران هورمون های جنسی تزریق می شود.

معیار های ورود: بیماران مبتلا به COVID 19 با نارسایی تنفسی، قلبی یا کلیوی معیار های خروج: سابقه کانسر پستان در زنان ٬ سابقه کانسر پروستات در مردان ٬ سابقه ترومبوآمبولی در هر دو جنس ٬ توده مشکوک در معاینه پستان در زنان ٬ PSA بالا در جواب آزمایشات اولیه ( قطع ادامه درمان )

گروه مداخله: بیماران علاوه بر درمان های معمول، ویال Depo– testosterone به میزان 200 ng/ml هفته ای یک بار در بیماران مرد و داروی مدروکسی پروژسترون به میزان 150mg/ml از (Depo-Provera) یا به میزان 60 mg/d از (progesterone intramuscular injection) در بیماران زن بصورت روزانه تزریق می شود که در صورت تاثیر مثبت در کنترل علائم بیمار و سطح پایین هورمون های جنسی در نمونه خون، هر هفته قابل تکرار می باشد. گروه کنترل: بیماران درمان های معمول COVID-19 را بر اساس پروتوکل کشوری شامل هیدروکسی کلروکین mg UID 200 روزی دو بار، ناپروکسن mg UID 200 روزی دو بار، آزیترومایسین 250 روزی یک عدد دریافت می نمایند.

شدت علائم بیماری

شرکت کنندگان به روش تصادفی سازی ساده با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند. افرادیکه عدد فرد دریافت کردند وارد گروه مداخله شده و افرار با عدد زوج در گروه کنترل قرار می گیرند.

در این مطالعه یک سو کور بیماران از نوع گروه ها بی اطلاع بودند.