تاثیر به كارگيري طب فشاری P6 بر تهوع، استفراغ و راحتي بیماران مبتلا به سكته قلبي در بیمارستان قلب و عروق فرشچيان همدان در سال 1399

هدف این مطالعه تعیین کردن تاثیر به كارگيري طب فشاری P6 بر تهوع، استفراغ و راحتي بیماران مبتلا به سكته قلبي در بیمارستان قلب و عروق فرشچيان همدان، 1399

مطالعه حاضر در بیمارستان فرشچیان شهر همدان بر روی 81بیمار مبتلا به انفارکتوس قلبی بصورت سه گروهی( مداخله ، پلاسبو و کنترل) انجام خواهند شد. تصادفی سازی نمونه ها به روش تصادفی سازی ساده انجام خواهد گرفت. جهت ارزیابی شدت تهوع مقیاس آنالوگ دیداری استفاده خواهد شد.

در گروه مداخله(A) دستبند به مدت 6 ساعت با هدف فشار بر نقطه p6 بسته خواهد شد.در طول 24 ساعت بعد از مداخله میزان دریافت داروهای ضد تهوع، استفراغ بررسی خواهد شد.

سن بین 35 تا 70 سال، داشتن تهوع و استفراغ، عدم وجود اختلال جسمی و پوستی، هوشیاری کامل

در گروه مداخله دستبند به مدت 6 ساعت با هدف فشار بر نقطه p6 بسته خواهد شد. گروه (B) پلاسبو: در این گروه پژوهشگر نقطه p6 که در سمت داخلی ساعد و در حفره بین استخو ان‌های ساعد به اندازه سه عرض انگشت بالاتر از چین مچ قرار دارد را تعیین نموده و در دست چپ (به صورت تك دست) دستبند بدون دکمه فشاری را به مدت 6 ساعت می بندد. گروه (C) کنترل: در این گروه هیچ دستبندی برای آنها استفاده نمی شود.

تهوع و استفراغ

روش تصادفی سازی با بلوک برای این مطالعه انتخاب شد. بلوک های 6 تایی جهت تصادفی سازی ورود بیماران در 3 گروه مداخله مورد استفاده قرار گرفتند. بلوک ها شامل 6 ترتیب تصادفی به ترکیب های (AABBCC,ABCABC,CABCAB) و به تعداد 3 عدد از هر بلوک و به تعداد کلی 9 بلوک شامل 54 بیمار انتخاب شدند. جهت تخصیص 9 بلوک انتخاب شده به بیماران از روش جدول اعداد تصادفی استفاده شد. فاکتور دیگری جهت stratification مدنظر قرار داده نشد.

در مطالعه حاضر با استفاده از پلاسبو در شرکت کنندگان گروه B در مطالعه کور سازی بصورت یک سویه انجام خواهد شد.