تاثير ۸ هفته تمرینات منتخب توانبخشی جسماني بر عملکرد حرکتی و میکروساختار مینسک ورزشکاران آسیب دیده

هدف از این مطالعه بررسی تأثیر ۸ هفته تمرینات منتخب توانبخشی جسمانی بر عملکرد حرکتی و میکروساختار مینیسک ورزشکاران آسیب دیده میباشد.

کارآزمایی بالینی شامل ۲۴ ورزشکار با آسیب مینیسک است که به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند.

روش پژوهش نیمه تجربی و نوع پژوهش کاربردی است. این پژوهش در کلینیکهای ارتوپدی برای پیداکردن آزمودنی ها، آزمایشگاه دانشکده توانبخشی برای ثبت متغیرها، مکان تمرینی برای اجرای پروتکل، بیمارستان برای منیسکتومی، و آزمایشگاه پاتوبیولوژی برای آماده سازی بافت انجام شد. بررسی ها قبل و بعد از ۸ هفته (گروه کنترل: بی تمرینی و گروه آزمایش: تمرین؛ مقایسه بین‌گروهی) و بعد از جراحی (مقایسه درون گروهی) انجام شد.

شرائط ورود به مطالعه عبارت است از اینکه آزمودنی داوطلب جراحی باشد، بیش از 6 ماه از آسیب وي نگذشته باشد و داوطلب شرکت در تمرینات باشد. شرائط عدم ورود به مطالعه عبارت است از اینکه آزمودنی از نیمه تحقیق به هر دلیلی انصراف دهند.

میزان گشتاور عضلانی، تعادل، دامنه حرکتی و حس عمقی زانوی آسیب دیده آزمودنیها قبل و بعد از ۸ هفته (گروه کنترل: بی تمرینی؛ گروه آزمایش: تمرین) ثبت شد . در هر دو گروه منیسکتومی انجام شد و حین جراحی بافت منیسک آسیب‌دیده آنها گرفته شد. سپس در هر دو گروه بررسی توپوگرافی سطح، رسم پروفایل سطحی، تعیین میزان زبری سطح، تعداد فیبروکارتیلاژهای سطح و قطر فیبروکارتیلاژهای مینیسک آسیب‌دیده انجام گرفت.

هشت هفته تمرینات منتخب توانبخشی باعث بهبود عملکرد حرکتی (گشتاور عضلات زانو، تعادل، دامنه حرکتی، و حس عمقی زانو) و بهبود میکروساختار (میزان زبری سطح مینیسک، تعداد فیبروکارتیلاژهای مینیسک، میزان قطر فیبروکارتیلاژهای مینیسک) ورزشکاران آسیب‌دیده گشت.