بررسی تاثیر یک برنامه مبتنی بر مهرورزی بر سوگ تجربه شده مراقبین مبتلایان به دمانس

تعیین تاثیر برنامه مبتنی بر مهرورزی بر سوگ تجربه شده مراقبین مبتلایان به دمانس

کارآزمایی بالینی دارای دو گروه کنترل و مداخله، تصادفی شده، برروی 70 مراقب

قبل از شروع مداخله پرسشنامه ی سوگ توسط گروه کنترل و آزمون تکمیل شده و سپس 5 جلسه برنامه مبتنی بر مهرورزی برای گروه آزمون در مرکز روان تنی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان اجرا خواهد شد و گروه کنترل هیچگونه برنامه آموزشی دریافت نخواهند کرد. یک هفته و یک ماه پس از اتمام اجرای برنامه در گروه آزمون، مجددا پرسشنامه سوگ توسط هر دو گروه تکمیل خواهد شد و نتایج تجزیه تحلیل می شود.

شرایط ورود: داشتن سواد خواندن و نوشتن . داشتن تمایل جهت مشارکت در برنامه ی مبتنی بر مهرورزی. در صورتی که بیمار چند مراقب دارد مراقبی که ساعات بیشتری را با بیمار سپری میکند وارد مطالعه خواهد شد. شرایط عدم ورود: داشتن اختلال شناخته شده ی روانپزشکی(از جمله افسردگی یا اختلالات اضطرابی و...). داشتن سابقه ی شرکت در برنامه ی مبتنی بر مهرورزی. سابقه ی تجربه ی سوگ واقعی طی 5 ماه گذشته.

در گروه مداخله 5 جلسه برنامه مبتنی بر مهرورزی طی 5 هفته اجرا خواهد شد اما در گروه کنترل هیچگونه برنامه آموزشی اجرا نخواهد شد.

تجربه سوگ

در این مطالعه، نمونه گیری به روش آسان و از میان مراقبین بیماران مبتلا به دمانس افرادی که دارای شرایط ورود به مطالعه هستند صورت خواهد گرفت. جمعا هفتاد نفر از مراقبین بیماران مبتلا به دمانس وارد مطالعه شده و با روش تخصیص تصادفی ساده در گروه‌های آزمون و کنترل قرار می گیرند. بدین منظور در ابتدا لیستی از اسامی هفتاد مراقب به ترتیبی که با آن ها تماس گرفته شده بود، تهیه شده و در این لیست به هر اسم از یک تا هفتاد یک شماره اختصاص داده می شود و در جلسه ی توجیحی سی و پنج شماره از بین یک تا هفتاد بوسیله ی قرعه کشی و در حضور تمام نمونه ها به صورت تصادفی انتخاب شده که به عنوان گروه آزمون و مابقی به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته می شوند.