مقایسه تاثیر دو روش آرامسازی عضلانی و تصویرسازی ذهنی بر شدت درد و اضطراب درد بیماران دچار زخم درجه دو سوختگی

هدف از این مطالعه، مقایسه تاثیر دو روش آرامسازی عضلانی و تصویرسازی ذهنی بر شدت درد و اضطراب درد بیماران دچار زخم درجه دو سوختگی می باشد. این مطالعه، یک مطالعه ی نیمه تجربی از نوع کارآزمایی بالینی بر روی 135 بیمار دچار سوختگی بستری در بیمارستان مطهری می باشد که به روش در دسترس انتخاب شدند. بدین صورت که در مدت زمانی یک ماهه ( مهرماه 1394 )، 45 بیماری که در بخش های مردان 1 و 2 پذیرش و بستری شدند و دارای شرایط ورود بودند، در گروه کنترل قرار گرفتند و شدت درد و اضطراب درد آنها در طی دوره ی حاد سوختگی شان ( 48 ساعت اول سوختگی )، قبل و بعد از پانسمان در کنار اقدامات روتین ( دریافت مورفین براساس وزن قبل از پانسمان )، اندازه گیری شد. پس از ترخیص بیماران گروه کنترل و پذیرش بیماران جدید در بخش های مردان 1 و 2، به 45 بیمار بخش مردان 1، تکنیک آرامسازی عضلانی و به 45 بیمار بخش مردان 2، تکنیک تصویرسازی ذهنی آموزش داده شد و شدت درد و اضطراب درد آنها در طی دوره ی حاد سوختگی شان ( 48 ساعت اول سوختگی )، قبل و بعد از پانسمان در کنار اقدامات روتین ( دریافت مورفین براساس وزن قبل از پانسمان )، اندازه گیری شد. نمونه گیری گروه های مداخله، همزمان در دو بخش مردان به مدت دو ماه ( آبان- آذر 1394 ) به طول انجامید، سپس میانگین شدت درد و اضطراب درد بیماران، قبل و بعد از پانسمان در روز اول و دوم سوختگی و میزان مورفین مصرفی در هر سه گروه مورد مقایسه و بررسی قرار گرفت.

دانشگاه علوم پزشكي تهران