میانگین سن گروه کنترل 61.21 و گروه مداخله 60.11 سال بود. اکثریت شرکت کنندگان در دو گروه مرد، در مرحله 3 بیماری و دارای سابقه مصرف دخانیات بودند. میانگین پک در سال در گروه کنترل 33.14 و در گروه مداخله 33.42 بود. بیش از دو سوم شرکتکنندگان در دو گروه مبتلا به بیماری همراه بودند و بیماری قلبی عروقی شایعترین بیماری همراه در آنها بود. تفاوت معنادار آماری از نظر سن، جنسیت، شاخص توده بدنی، وضعیت مصرف دخانیات، پک در سال، مرحله بیماریف بیماری قلبی عروقی، بیماری متابولیک، بیماری های تنفسی دیگر و سایر بیماری ها، نمره آزمون CAT و نمره آزمون mMRC یافت نشد.
میانگین اضطراب در گروه کنترل 5.06 ± 10.17 و در گروه مداخله 5.03 ± 9.66 بود. هیچ تفاوت آماری معناداری از نظر اضطراب در بین دو گروه وجود نداشت (P=0.630 ).
میانگین نمره افسردگی در گروه کنترل 4.76 ± 8.66 و در گروه مداخله 4.67 ± 8.20 بود. هیچ تفاوت آماری معناداری از نظر افسردگی بین دو گروه وجود نداشت (P=0.647)
ثبت نام
بررسی برای واجد شرایط بودن (311)
خارج شده (241)
خارج شده به دلیل عدم واجد شرایط ورود بودن (177)
عدم پذیرش شرکت در مطالعه (64)
تصادفی سازی (100)
تخصیص
تخصیص به گروه کنترل (50)
دریافت مراقبت روتین (50)
تخصیص به گروه مداخله (50)
دریافت مراقبت روتین (50)
دریافت آموزش خودمدیریتی (50)
پیگیری
عدم پیگیری در گروه کنترل (3)
عدم پیگیری در گروه مداخله (6)
تحلیل
تحلیل شده در گروه کنترل (47)
تحلیل شده در گروه مداخله (44)
شش ماه بعد، میانگین نمره اضطراب در دو گروه کاهش یافت و در گروه کنترل به 5.25 ± 9.85 و در گروه مداخله به 4.32 ± 7.14 رسید که تفاوت معنادار آماری بین دو گروه وجود داشت و در گروه مداخله کمتر از گروه کنترل بود (P=0.009). دوازده ماه بعد، میانگین نمره اضطراب در گروه کنترل 4.93 ± 9.62 و در گروه مداخله 4.55 ± 7.89 بود که گرچه اضطراب در گروه مداخله پایین تر بود ولی تفاوت معنادار آماری بین دو گروه وجود نداشت (P=0.086).
شش ماه پس از مداخله میانگین نمره افسردگی 4.80 ± 8.91 در گروه کنترل و 3.76 ± 6.25 در گروه مداخله بود. دوازده ماه پس از مداخله، میانگین نمره افسرئگی در گروه کنترل 4.86 ± 9.04 و در گروه مداخله 3.67 ± 6.23 بود. تفاوت معنادار آماری بین دو گروه در هر دئ زمان وجود داشت و نمره افسردگی در گروه مداخله پایین تر بود (به ترتیب P=0.004 و P=0.002).