بررسی اثر داروی روتارین بر علایم و شدت گلودرد در بیماران مبتلا به گلودردهای باکتریایی و آلرژیک در مقایسه با دارونما

تعیین اثر داروی روتارین بر علایم و شدت گلودرد در بیماران مبتلا به گلودردهای باکتریایی و آلرژیک در مقایسه با دارونما

مطالعه کارازمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی، دو سویه کور، تصادفی شده به روش تصادفی سازی ساده با استفاده از جدول اعداد تصادفی، ۸۰ بیمار، فاز ۳

در این مطالعه، نمونه های مورد نظر از بین بیماران مبتلا به گلو درد مراجعه کننده به مطب خصوصی پزشک متخصص با روش نمونه گیری آسان (Convenience Sampling) انتخاب شدند و تقسیم افراد بین گروه ها به صورت تصادفی سازی ساده (Simple Randomization) صورت گرفت. در صورت تمایل بیماران برای شرکت در این تحقیق، ابتدا اهداف و روش اجرای مطالعه برای بیماران توضیح داده شد و سپس از کلیه بیماران داوطلب رضایت نامه کتبی گرفته شد. در ابتدای مراجعه پس از ثبت شدت گلو درد بیمار و تکمیل پرسشنامه کیفیت زندگی، از بیماران خواسته شد تا به مدت 7 روز، روزانه 2 ساشه روتارین را در آب ولرم مخلوط کرده و صبح و عصر میل نمایند و پس از پایان 7 روز ویزیت شوند که مجددا شدت درد و پرسشنامه کیفیت زندگی برای هر بیمار ثبت شد. ضمن اینکه از همه بیماران درخواست شد که علاوه بر مصرف این داروی گیاهی، دارو‏های تجویز شده توسط پزشک را، مطابق دستور مصرف ‏نمایند.

شرایط ورود: ۱- سن ۱۸-۶۵ سال ۲- بیماران مبتلا به گلودردهای باکتریایی و آلرژیک طبق تشخیص پزشک شرایط عدم ورود: ۱- عدم تمایل بیماران به شرکت در مطالعه ۲- بارداری و شیردهی

گروه دریافت کننده داروی روتارین، گروه دریافت کننده دارونما

شدت درد؛ تاثیر شدت بیماری بر فعالیت روزمره

روش تخصیص تصادفی ساده: قدم اول برای این کار، ایجاد توالی تصادفی است. به این منظور ما از جدول اعداد تصادفی استفاده کردیم. از ابتدا قرار بر این شد که در جدول اعداد تصادفی جهت خواندن اعداد پس از انتخاب نقطه آغاز، به سمت پایین باشد. سپس مشخص کردیم که اعداد زوج به گروه مداخله و اعداد فرد به گروه دارونما اختصاص داده شوند. با توجه به اینکه در زمان استفاده از روش های تصادفی سازی ساده به خصوص در حجم نمونه ی کم احتمال این وجود دارد که دو گروه به صورت هم زمان برابر نشوند، بنابراین اگر گروهی زودتر به حجم نمونه ی خود رسید در ادامه باید ارقام مربوط به آن را نادیده گرفته و گروه مقابل را تکمیل کنیم. یکی از همکاران طرح انگشت خود را با چشم بسته بر یک نقطه در جدول گذاشت و سپس طبق قرار از پیش تعیین شده، به سمت پایین حرکت کرده و اعداد را تا جایی که به حجم نمونه در هر دو گروه مورد نظر برسد یادداشت کرد. هر عدد بنابر زوج یا فرد بودن نمایانگر یک گروه بود که به آن ها کد A (مداخله) و B (دارونما) اختصاص دادیم. با این روش ما در انتها توالی مشخصی از 80 کد A و B داشتیم که نشان می داد نفر اول تا هشتادم که قرار است وارد مطالعه شوند هر کدام باید در کدام گروه جای بگیرند. کدها را در یک کاغذ به ترتیب نوشتیم و در یک پاکت قراردادیم تا در زمان نمونه گیری از آن استفاده کنیم. بدین ترتیب پس از بررسی معیارهای ورود و در صورت تمایل مراجعه کننده، هر فرد وارد شده به مطالعه را بنا بر لیست از پیش تعیین شده ی خود وارد گروه ها کردیم.