مقایسه اثر تجویز آلندرونات و ویتامین D بر فیوژن مهره های لومبوساکرال در بیمارانی که تحت جراحی فیوژن خلفی کمری

بررسی اثر تجویز ویتامین D و آلندرونات بر سودوارتروز مهره های لومبوساکرال در بیماران تحت جراحی فیوژن خلفی کمری

این مطالعه، از نوع کارآزمایی بالینی با گروه موازی یک سو کور و تصادفی شده می ‏باشد. از بین بیماران مراجعه کننده با تشخیص دیسکوپاتی کمری، تنگی کانال نخاعی ،لیستزیس کمری توسط جراح مغز و اعصاب 75 نفر انتخاب و با روش بلوک بندی به سه گروه 25 تایی فیوژن، فیوژن و الندرونات، فیوژن و ویتامین D تقسیم شدند.

این مطالعه در بین بیماران نیازمند جراحی لامینکتومی و فیوژن مهره های کمری با اسکرو پدیکولار حداکثر تا 5 سطح مهره ای، مراجعه کننده به بیمارستان امام ساری انجام می شود. مطالعه یک سو کور است و رادیولوژیست بدون اطلاع از تابلو بالینی و نحوه قرار گیری در گروه ها کلیشه CT بیمار را تفسیر می کند.

معیارهای ورود: بیماران دیسکوپاتی کمری، تنگی کانال نخاعی، لیستزیس کمری، Cr کمتر از 1.2، بیماران بین 20 تا 65 سال. معیارهای خروج: بیماران با ضایعات تروماتیک، ضایعات نئوپلاستیک، ضایعات عفونی، سابقه جراحی، دیابت، مشکلات زمینه ای ناتوان کننده و بیماری های روماتیسمی، بیماران با سابقه استیوارتروز و میزان کمبود ویتامین دی کمتر از 10 واحد، بیماران دارای نارسایی کلیه و GFR زیر 40.

مداخله 1: بیماران درگروه آلندرونات پس از جراحی به مدت 6 ماه 70 میلی گرم الندرونات خوراکی به عنوان درمان هر دو هفته یکبار داده شد . مداخله 2: بیماران گروه ویتامین D ماهانه 50000 واحد ویتامین D را ماهانه برای شش ماه دریافت کردند. گروه کنترل: بیماران گروه کنترل پس از جراحی درمانهای معمول را دریافت کردند

درد؛ فیوژن مهره

75 نفر انتخاب و با روش بلوک بندی به سه گروه 25 تایی فیوژن، فیوژن و الندرونات، فیوژن و ویتامین D تقسیم شدند.

رادیولوژیست بدون اطلاع از تابلو بالینی و نحوه قرار گیری در گروه ها کلیشه CT بیمار را تفسیر کرد.