کارازمایی بالینی اثر مینوسیکلین در درمان بیماران مبتلا به کووید-19

بررسی تأثیر مینوسیکلین بر بهبودی بیماران مبتلا به کوید-19

کار ازمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه موازی، دوسویه ناآگاه و تصادفی شده در این کارازمایی فاز 2 باحجم نمونه 40 بیمار کرونایی و با تصادفی سازی جدول اعداد تصادفی انجام خواهد شد

این مطالعه بر روی بیماران سرپایی انجام خواهد شد. در این مطالعه 40 بیمار بیماری کرونایی انتخاب شده و به صورت تصادفی ساده در دو گروه 20 نفری قرار خواهند گرفت. بیماران در گروه کنترل رژیم استاندارد درمان کروناویروس همراه با دارونما را دریافت خواهند کرد. بیماران در گروه درمان علاوه بر رژیم استاندارد به مدت حداقل 2 هفته تحت درمان با 100 میلی گرم مینوسیکلین دو بار در روز قرار خواهند گرفت. بیماران در فواصل 3 روز، 1 هفته و 2 هفته پس از دریافت دارو یا دارونما از نظر فاصله زمانی تا بهبود علایم بالینی و ازمایشگاهی مورد پایش قرار می گیرند.

افراد بالا 18 سال با تشخیص بیماری کروناویروس بر مبنای علایم بالینی و آزمایشگاهی و اندیکاسیون قرنطینه خانگی و مصرف دارو به صورت سرپایی

گروه کنترل داروهای استاندارد ضد کرونا به همراه دارنما دریافت می کند. گروه درمان علاوه بر داروهای رایج ضد کرونا مینوسیکلین نیز دریافت می کند

فاصله زمانی تا بهبود لنفوپنی فاصله زمانی تا نرمال شدن CRP فاصله زمانی تا بهبود علایم بالینی (تب ، سرفه و میالژی)

تصحیح نام انگلیسی مینوسیکلین

تصادفی سازی در سه مرحله: 1- ایجاد توالی تصادفی این مرحله تصادفی سازی ساده یا محدود بر اساس جدول اعداد تصادفی 2- پنهان سازی تخصیص تصادفی که به صورت جعبه های کدبندی شده با توالی تصادفی انجام می شود. در این روش که از تعدادی جعبه با شکل و اندازه یکسان بر اساس توالی تصادفی شماره گذاری شده اند و حاوی دارو یا دارونما که کاملا ظاهری شبیه هم دارند 3- اجرای فرایند تخصیص تصادفی: A : تعیین فردی که توالی تصادفی را ایجاد می کند B :فردی که محققان را از لحاظ معیار ورود و خروج ارزیابی نموده و ثبت نام می کند C: فردی که شرکت کنندگان را به گروه ها تخصیص داده است: پزشک متخصص عفونی محقق اصلی طرح که ایجاد کننده توالی تصادفی است در مراحل دیگر تصادفی سازی شامل ثبت نام و تخصیص شرکت کنندگان دخالتی ندارد و فرد دخیل در ایجاد برنامه تصادفی از سایر محققان جدا می باشد.

دارو و دارونما به صورت کپسول یک رنگ و یک اندازه در قوطی هایی با بر چسب حروف A and B مشخص می شوند. کادر درمانی، بیمارو جمع کننده داده ها از ماهیت دارو یا دارونما اطلاع ندارند وفقط مجری از ماهیت محتوی دو کپسول اطلاع دارد