.بررسی اثرات مقایسه ای سیلی مارن و ویتامین E بر روی فاکتورهای اکسیداتیواسترس چربی و هموگلوبین در بیماران دیالیزی

زمینه و مقدمه: تعداد قابل توجهی از بیماران دیالیزی عوامل خطر معمول آرتروسکلروز را ندارند.اکسیداتیواسترس می تواند به عنوان یک عامل مهم در مرگ و میر بیماران دیالیزی نقش داشته باشد. اهداف: هدف انجام این مطالعه بررسی اثرات مقایسه ای سیلی مارین و ویتامین E بر روی مارگرهای اکسیداتیواسترس،چربی و هموگلوبین در بیماران دیالیزی می باشد. طراحی: 80 بیمار با رده سنی بین 60-18 سال که تحت همودیالیز دائم بودند و شرایط ورود به مطالعه را داشتند ،انتخاب و به 4 گروه 20 نفری تقسیم شدند.گروه اول دریافت کننده سیلی مارین 140 میلی گرم 3 بار در روز،گروه دوم دریافت کننده سیلی مارین 140 میلی گرم 3 بار در روز و ویتامین E 400 میلی گرمی در روز،گروه سوم دریافت کننده وینامین E 400 میلی گرم و گروه چهارم هیچکدام از این داروها را دریافت نکردند . نحوه انجام: مدت زمان مطالعه 21 روز بود.نمونه خون ناشتا در بدو ورود به مطالعه و بعد از 21 روز جهت اندازه گیری مالونیل دی آلدهید ،گلوتاتیون پراکسیداز،لپیدپروفیل و هموگلوبین گرفته شد. شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: بیماران همودیالیزی که شروع دیالیز آنها بیشتر از سه ماه می باشد محدوده سنی بین 18 تا 60 سال و این بیماران هفته ای سه بار و هر جلسه 4 ساعت دیالیز می شوند شرایط خروج: ابتلا به حوادث قلبی عروقی کمتر از 12 ماه استفاده از داروهای کاهنده چربی خون (استاتین)،امگا3 ،ویتامین E،لووتیروکسین و قرصهای ضد حاملگی ،عدم ابتلا به هپاتیت C,B ،نارسایی قلبی کلاس 3و

مرکز تحقیقات کلیوی (معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز)