مقایسه‎ی اثربخشی رفتاردرمانیٍ شناختی و درمان هیجان‎مدار بر تاب‎آوری، تحملِ پریشانی و کیفیت زندگی مبتلایان به سندروم روده تحریک‎پذیر.

مقایسه اثربخشی درمان هیجان مدار وشناختی رفتاری در تاب آوری و تحمل پریشانی و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر میباشد

کارآزمایی بالینی دارای گروه مداخله موازی و کنترل، کور نشده و تصادفی است.

در کلینیک داخلی گوارش و کبد مسعود، بیمارانی که با تشخیص دکتر متخصص گوارش مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر تشخیص داده شده اند، در صورت داشتن رضایت و داشتن شرایط ورود به طرح ازمایشی با انجام مصاحبه، پرسشنامه ها را درسه مرحله پیش آزمون ، پس آزمون وپی گیری در اختیار انان قرار داده وتاثیر پروتوکل درمانهای هیجان مدار وشناختی رفتاری بر آنها بررسی میشود

ملاک ورود: داشتن ملاک های تشخیصی سندرم روده تحریک پذیر با تایید متخصص گوارش، عدم مصرف دارو های روان شناختی طی سه ماه گذشته، تمایل به شرکت در طرح، داشتن سواد در حد دیپلم، داشتن سن بالاتر از 20 سال، نداشتن اعتیاد به هرگونه ماده مخدر، متعهد بودن به شرکت در جلسات درمانی، پایین بودن نمره پرسش نامه تاب آوری وتحمل پریشانی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر ملاک خروج: داشتن سابقه سرطان کولون در خانواده ، مصرف داروهای روان پزشکی، داشتن بیماری عضوی کولون، عدم تمایل به شرکت در طرح پژوهش

1-پروتکل درمان شناختی رفتاری بر گروه آزمایشی اول به منظور افزایش تاب آوری و تحمل پریشانی و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر است. 2- پروتکل درمان هیجان مدار بر گروه آزمایشی دوم منظور افزایش تاب آوری و تحمل پریشانی و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر است. 3-گروه کنترل بدون هیچ مداخله درمانی

تاب آوری بر اساس مقیاس تاب آوری کانر ودیویدسون ، تحمل پریشانی بر اساس مقیاس تحمل پریشانی سیمونز وگاهر ، کیفیت زندگی ، براساس پرسشنامه کیفیت زندگی مبتلایان به سندرم روده تحریک پذیر

آزمودنی‎ها به روش نمونه‎گیری هدفمند انتخاب خواهند شد. در نخستین جلسه‎ی مشاوره پس از انجام مصاحبه بالینی ساختاریافته با بیماران و با در نظر گرفتن ملاک‎های ورود و خروج، از بیماران واجد شرایط درخواست می‎شود به پرسش‎نامه‎های مقیاس تاب‎آوری کانِر و دیویدسن، تحملِ پریشانی سیمونز و گاهر، و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک‎پذیر پاسخ دهند. پس از مراحل اولیه ارزیابی، از بین بیماران متقاضی، مراجعینی که کم‎ترین میانگین را در پرسش‎نامه‎های مزبور کسب کرده‎اند، 45 بیمار انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه 15 نفره آزمایشی، گروه اول درمان‎رفتاری شناختی، گروه دوم درمان هیجان‎مدار و گروه کنترل تقسیم خواهند شد. سپس گروه‎های اول و دوم به مدت 8 جلسه‎ی نود دقیقه‎ای، هفته‎ای یک بار درمان خواهند شد. و گروه کنترل هیچ‎گونه مداخله‎ای دریافت نخواهد کرد. پس از پایان جلسات مداخله، پرسش‎نامه‎های مذکور به عنوان پس‎آزمون، و 3 ماه بعد جهت پی‎گیری در هر 3 گروه به بیماران داده خواهد شد. و مجددا نتایج گروه‎ها با هم مقایسه خواهد شد.