تاثیر برنامه توانمندسازی والدین نوزادان نارس بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان ، برمشارکت ، استرس و عقاید آنان در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر برنامه توانمندسازی والدین نوزادان نارس در بخش مراقبت های ویژه، بر مشارکت، استرس و عقاید آنان در مورد نقش والدینی خود و ویژگی ها و رفتارهایی که از نوزاد نارس در زمان بستری انتظار داشتند، انجام شد. این مطالعه نیمه تجربی، از نوع فقط پس آزمون با گروه کنترل بود که در مورد 65 خانواده دارای نوزاد نارس در بخش های مراقبت ویژه و نوزادان پرخطر در دو بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران اجرا شد. نمونه گیری پژوهش، به صورت آسان انجام گرفت و از پاییز سال 1388 آغاز و در زمستان سال 1389 به پایان رسید. مداخله در والدین گروه تجربه، شامل اطلاعاتی راجع به فعالیت های رفتاری و ظاهر و ویژگی های نوزادان نارس و چگونگی ایفای بهتر نقش والدینی در شرایط بستری نوزادشان در بخش مراقبت های ویژه و پس از ترخیص بود که از طریق آموزش شفاهی چهره به چهره در بخش، مواد کتبی شامل کتابچه ی راهنما و فایل صوتی موجود در لوح فشرده یا به شکل بلوتوث به موبایل، به آن ها ارائه شد. پدران و مادران گروه برنامه توانمندسازی، در مقایسه با گروه کنترل، در مراقبت از نوزادشان مشارکت بیشتری داشتند، استرس کمتری را گزارش کرده و همچنین عقاید قوی تری در مورد نقش والدینی خود و ویژگی ها و رفتارهایی که از نوزادشان در زمان بستری انتظار داشتند، ابراز نمودند. بنابراین به نظر می رشد برنامه توانمندسازی والدین می تواند مشارکت والدین نوزادان نارس در مراقبت از نوزاد خویش را افزایش داده، از استرس شان بکاهد و عقاید آن ها در مورد نقش والدینی خود و ویژگی ها و رفتارهایی که از نوزادشان در زمان بستری انتظار دارند را بهبود بخشد.

دانشگاه علوم پزشكي تهران