بررسی مقایسه ای تاثیر کتامین خوراکی با دوزهای 1 و 2 mg/kg بر کنترل علائم مبتلایان به اختلال افسردگی اساسی مقاوم به درمان: یک کارآزمایی بالینی تصادفی‏ شده دو سو کور

تعیین دوز موثر کتامین خوراکی بر کنترل علائم مبتلایان به اختلال افسردگی اساسی مقاوم به درمان

کارآزمایی بالینی بدون گروه کنترل، با گروه های موازی، دوسو کور، تصادفی شده

این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسو کور تصادفی شده، در بیمارستان های خورشید و الزهرا اصفهان انجام می شود. در این مطالعه 60 بیمار مبتلا به اختلال افسردگی اساسی مقاوم به درمان وارد می شوند و به صورت تصادفی به 2 گروه موازی تقسیم خواهند شد. سپس اطلاعات شدت افسردگی و عوارض شناختی بیماران حین مداخله (هفته 2، هفته 4، هفته 6) و دوره پیگیری (یک هفته، یک ماه و دو ماه) ثبت می شود.

شرایط ورود: 1- مبتلاء بودن به افسردگی اساسی بر اساس شاخص ‏های DSM-V 2 - عدم پاسخ کافی به درمان در حداقل دو نوبت مونوتراپی با داروی ضدافسردگی به مدت(حداقل 6-4 هفته) و دوز کافی 3- تمایل فرد برای مشارکت در مطالعه شرایط عدم ورود: 1- افسردگی از نوع دو قطبی باشد 2- دارا بودن علائم سایکوز

برای بیماران در گروه اول mg/kg 2 کتامین به صورت محلول در یک لیوان آب‏میوه به صورت خوراکی و برای بیماران در گروه دوم mg/kg 1 کتامین به صورت محلول در یک لیوان آب‏میوه به صورت خوراکی هفته ای 2 بار(به مدت 6 هفته) تجویز خواهد شد.

شدت افسردگی، عوارض شناختی

60 بیمار انتخاب شده جهت شرکت در مطالعه به روش بلوکی تصادفی در یکی از دو گروه مداخله قرار می گیرند. بدین صورت که هر بیمار یکی از پاکتهای مهر و موم شده ای را انتخاب میکند که توسط نرم افزار کامپیوتری یکی از دو روش مداخله بصورت راندوم در آن قرار گرفته است.

برای اینکه شرایط دوسوکور بودن مطالعه رعایت گردد، دوزهای mg/kg 2 و 1 کتامین به صورت محلول در یک لیوان آب‏میوه توسط پرستار (بدون اطلاع محقق) تهیه خواهد شد و با برچسب Aو B مشخص‌ می شود و در اختیار محقق گذاشته خواهد شد تا به بیماران بدهد.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد