دگزامتازون داخل صفاقی :روشی جدید برای پیشگیری از تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی لاپاروسکوپی ژنیکولوژیک

اثر دگزامتازون داخل صفاقی بر پیشگیری از تهوع استفراغ بعد از جراحی های ژنیکولوژیک لاپاروسکوپیک

کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سویه کور با گروه کنترل ،با گروه های موازی ،حجم نمونه 80 نفر که 40 نفر به هر گروه اختصاص داده می شود، برای تصادفی سازی از روش تصادفی سازی بلوکی استفاده می شود.

این مطالعه بر روی 80 بیمار زن با کلاس1 و 2 بر اساس ASA در محدوده سنی 18تا 70 سال که کاندید عمل جراحی انتخابی به روش لاپاروسکوپی ژنیکولوژیک دربیمارستان شهید صدوقی هستند انجام خواهد شد. در گروه اول پس از اتمام جراحی و قبل از خروج تروکار 20 سی سی نرمال سالین در ناحیه دیافراگم و حفره پریتوئن پاشیده می شود. در گروه دوم پس از اتمام جراحی و قبل از خروج تروکار 20 سی سی نرمال سالین حاوی mg 16 دگزامتازون در ناحیه دیافراگم و حفره پریتوئن پاشیده می شود. بیمار ان پس از هوشیاری و تنفس مناسب اکستوبه و به ریکاوری منتقل می گردند. بیمار و فردی که بیمار را پیگیری مینماید و پرسشنامه را پر میکند، هیچ کدام از داروی استفاده شده(دگزامتازون یا پلاسبو) اطلاعی ندارند.بعد از پایان جراحی، تعداد دفعات تهوع و استفراغ در ساعت 1، 2 ، 4 ، 12، 18 ، 24 اندازه گیری می شود.

معیارهای ورورد: زنان با کلاس 1 و 2 بر اساس ASAدر محدوده سنی 18تا 70 سال که کاندید عمل جراحی انتخابی به روش لاپاروسکوپی ژنیکولوژیک. معیارهای خروج: شاخص توده بدنی بیشتر از 30، دیابت و یا بیماری زمینه ای دیگر، جراحی شکم و همچنین سابقه دردهای مزمن، مصرف دارو های ضد تهوع و استفراغ 48 ساعت قبل از عمل، مصرف طولانی مدت مسکنها، اعتیاد، حساسیت به داروهای بیهوشی و دگزامتازون.

گروه مداخله 16 میلی گرم دگزامتازون داخل صفاقی در 20 سی سی نرمال سالین و گروه پلاسبو 20 سی سی نرمال سالین داخل صفاقی دریافت می کنند

تهوع و استفراغ

با توجه به حجم نمونه 80 نفره، انتخاب نمونه ها به صورت بیست بلوک چهارتائی انچام خواهد شد. در هر بلوک بطور تصادفی دو نفر به گروه مداخله و دو نفر به گروه کنترل اختصاص خواهد یافت به این ترتیب که کل شش حالتی که یک بلوک چهار تائی می تواند داشته باشد ده بار به صورت تصادفی از این شش حالت بلوک انتخاب خواهد شد تا نهایتا" چهل نفر در هر گروه به صورت بلوکی تصادفی قرار گیرند.

دارو و پلاسبو از قبل در سرنگ های یکسان آماده و کد گذاری میشوند.یک نفر دیگر که از کد ها بی اطلاع است در حین عمل جراحی دارو ها را تزریق می کند.سایر اطلاعات توسط محققین که از تخصیص کدها و افراد هر گروه بی اطلاع هستند گرد اوری می شود.

ضرورت علمی جهت انتشار داده ها وجود ندارد.