بررسی مقایسه ای تاثیر دو نوع لیزر دیود و CO2 در درمان پیگمانتاسیون لثه (با پیگیری 3 ماهه)

مشخص کردن موثرترین روش در دپیگمانتاسیون لثه از لحاظ پایداری نتیجه درمان و راحتی و رضایت بیشتر بیمار

کارآزمایی بالینی تعداد 16 بیمار، طرح Split mouth ، تصادفی شده، یک سویه کور، با پیگیری 3 ماهه

دو تکنیک درمانی ذکر شده از لحاظ میزان برداشت پیگمانتاسیون، درد پس از درمان، عود پیگمانتاسیون و میزان رضایت بیماران بررسی شدند. تقسیم لثه بیماران جهت دریافت روش درمانی به روش split mouth انجام شد. در این مطالعه یک سویه کور محققان ارزیابی کننده نتایح حاصل از درمان از نوع روش درمانی دریافت شده بر روی لثه خود بی اطلاع بودند. مطالعه در دانشکده دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد. بیماران در فواصل زمانی 1 هفته، 1ماهه و 3 ماهه فالوآپ شدند.

معیار ورود: fبیماران با سن 18 - 60 سال با پیگمانتاسیون فیزیولوژیک لثه بوده معیار خروج: بیمارانی که هایپرپیگمانتاسیون انها به دلیل بیماری سیستمیک یا ژنتیکی یا مصرف دارو بود بیماران سیگاری بیماران مبتلا به بیماری پریودنتال زنان باردار و شیرده

گروه 1: کوادرانی از فک بالا که تحت درمان با لیزر دیود قرار گرفته است گروه2: کوادران مقابل از فک بالا که تحت درمان با لیزر CO2 قرار گرفته است

درجه پیگمانتاسیون فیزیولوژیک لثه؛ میزان درد بعد از درمان؛ عود پیگمانتاسیون؛ میزان رضایت بیماران از درمان

لثه فک بالای بیماران به دو نیمه سمت چپ و راست تقسیم شد (روش Split Mouth)، یک سمت با روش لیزردیود و سمت دیگر با لیزر CO2 مورد درمان قرار گرفت. نواحی انتخاب شده جهت دپیگمانتاسیون بصورت تصادفی و با استفاده از پرتاب سکه انجام گردید.

متخصصین بررسی کننده نتایج حاصل از دو مداخله نسبت به نوع مداخله انجام گرفته روی سایت های جراحی بیمار بی اطلاع می باشند. جهت نیل به اهداف کورسازی در این مطالعه لازم به توضیح است که متخصص انجام دهنده مداخله با متخصص ارزیابی کننده نتایح حاصل از دو روش مداخله متفاوت بوده و متخصص ارزیابی کننده نتایج درمان کاملا از نوع متد بکار رفته در ناحیه جراحی بی اطلاع است و فردی است که از خارج از سیستم درمانی انتخاب شده است.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد