اثر پیش دارویی با ایبوبروفن برروی درد حین درمان پالپ تراپی در مولرهای شیری

بررسی اثر پیش دارویی با ایبوبروفن بر درد حین درمان پالپ دندان های مولر شیری مندیبل

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، دوسو کور تصادفی شده و آنالیز داده ها توسط فرد کور نسبت به گروه ها

در این مطالعه، کودک، محقق (که مقیاس درد را ثبت می کرد) و متخصص آمار نسبت به گروه ها کور بودند. تعداد ۶۰كودك ۶ تا ۱۰ ساله، که به کلینیک دندانپزشکی کودکان دانشکده ی دندانپزشکی قزوین مراجعه کرده بودند، به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. 45 دقیقه قبل از درمان، از کودک خواسته شد تا میزان درد خود را بر روی مقیاس درد صورتی اصلاح شده توصیف کند و دارونما یا ايبوبروفن بر اساس وزن بیمار (10 mg/kg) تجویز و سپس تزریق بي حسي بلاك عصب آلوئولار تحتاني انجام شد. حفره دسترسی توسط درمانگر آماده شد و درد در زمان اکسپوژر بر اساس مقیاس درد ثبت گردید. سپس درمان پالپ صورت گرفت.

شرایط ورود: کودکان ۶ تا ۱۰ ساله ای که حساسیت به داروهای  NSAIDنداشتند ، سلامت سیستمیک و روانی داشتند و دارای سطح همکاری ۳ یا ۴ فرانکل بودند، دندان مولر شیری مندیبل با درد خود به خود داشتند و دندان قابلیت ترمیم و نگهداری داشت. شرایط عدم ورود: کودکانی که طی ۲۴ ساعت گذشته داروی ضد درد مصرف کرده بودند و دندانی که درمانی به غیر از پالپ تراپی نیاز داشت.

گروه مداخله: ایبوبروفن تجویز سوسپانسیون ایبوبروفن ۱۲۰میلی گرم/۵ میلی لیتر(شرکت داروسازی عماد درمان پارس) براساس وزن بیمار (۱۰ میلی گرم بر کیلوگرم)، ۴۵ دقیقه پیش از تزریق بلاک عصب آلوئولار تحتانی. گروه کنترل: دارونما (آب میوه) تجویز دارونما براساس وزن بیمار (۱۰ میلی گرم بر کیلوگرم)، ۴۵ دقیقه پیش از تزریق بلاک عصب آلوئولار تحتانی.

درد حین درمان پالپ

تصادفی سازی با نرم افزار «Random Allocation Software version 2.0» انجام شد. این نرم افزار جهت تصادفی سازی نوع اول تولید شده است. اطلاعات شامل حجم نمونه (۶۰ ) و تعداد گروه ها (۲ گروه) به نرم افزار داده شد. خروجی نرم افزار توالی تصادفی از اعداد ۱ تا ۶۰ بود که در دو گروه A و B توزیع شدند. توالی به دست آمده در اختیار داروساز قرار گرفت. بطری های شامل دارو (گروه A ) و بطری های شامل دارونما (گروه B) براساس جدول اعداد تصادفی شماره گذاری شدند.

یک داروساز دارونما را با همان طعم داروی ایبوپروفن تهیه کرده و تنها آن داروساز از محتوای شیشه های کدگذاری شده مطلع بود. پس از اتمام مطالعه داده ها با کد ۱و۲ برای تحلیل گر آمار فرستاده شد. لذا کودک، درمانگر (که مقیاس درد را ثبت می کرد ) و متخصص آمار نسبت به گروه ها کور بودند.