مقايسه اثر دکسمدتومیدین و رمي فنتانيل بر ميزان بروز بي قراري پس از عمل در بيهوشي با سووفلوران در اطفال

هدف ما مقایسه اثر دکسمدتومیدین با رمی فنتانیل بر درجه آرامبخشی و درد پس از عمل ،پس از بیهوشی عمومی با سوفلوران می باشد

مطالعه حاضر یک مطالعه کار آزمایی بالینی دو سوکور می باشد که بصورت موازی انجام خواهد شد. در مجموع 90 بیمار کاندید عمل جراحی انحراف چشم تحت بیهوشی عمومی با سوفلوران وارد خواهند شد. بیماران واجد شرایط بصورت تصادفی و به روش تصادفی سازی ساده به سه گروه مساوی الف، ب و ج تقسیم می گردند.

این مطالعه در اتاق عمل انجام خواهد شد.جهت کور سازی، کلیه محلولهای دارویی این مطالعه(دکسمدتومیدین ، رمی فنتانیل و دارونما ) توسط تنها فردی که نسبت به گروه مطالعه آگاهی دارد در سرنگهای 10سی سی مشابه و یک شکل تهیه خواهد شد .پزشك متخصص بيهوشي، بیماران و سایر پرسنل همکار در طرح، از نوع ماده تخصیص داده شده به هر فرد اطلاعی نخواهند داشت

معیار ورود: بیمار کاندید جراحی انحراف چشم تحت بیهوشی عمومی با سوفلوران. معیارهای عدم ورود: تاریخچه بیماری کلیوی، بیماری کبدی، مصرف داروهای آرامبخش ،عقب ماندگی ذهنی، بیماری های روانپزشکی، حساسیت به داروهای مورد استفاده در مطالعه، نیاز به القای بیهوشی سریع

گروه مداخله 1: دکسمدتومیدین به میزان 0.1 میکروگرم برای هر کیلوگرم در فاصله زمانی 5 دقیقه در سرنگ 10سی سی با بر چسب الف دریافت می کنند. گروه مداخله 2: بیماران گروه ب رمی فنتانیل بمیزان0.1 میکروگرم برای هر کیلوگرم در فاصله زمانی 5 دقیقه در سرنگ 10سی سی با بر چسب ب دریافت می کنند. گروه کنترل: بیماران گروه ج سالین فیزیولوژیک با برچسب ج در فاصله زمانی 5 دقیقه در سرنگ 10سی سی دریافت می کنند.

پارامتر های همودینامیک حین عمل، بیقرای حین بیدار شدن از بیهوشی، درد پس از عمل، میزان رضایمندی پرسنل اتاق بهبودی از شرایط بیمار

بیماران با تصادفی سازی بلوکی در سه گروه قرار خواهند گرفت. در این روش بلوک های شش تایی از بیماران هر سه گروه الف،ب،ج تولید می شود. در هر بلوک تعداد مساوی از سه گروه در جایگشت های متناوب قرار می دهیم. سپس پانزده بلوک شش تایی بصورت تصادفی انتخاب می کنیم و بیماران بر اساس این بلوک های جایگشتی بصورت تصادفی و مساوی در سه گروه تقسیم می شوند.

جهت کور سازی، کلیه محلولهای این مطالعه(دکسمدتومیدین، رمی فنتانیل و نرمال سالین)، توسط یک پرستار بیهوشی که از گروه بندی مورد مطالعه اطلاع دارد در سرنگهای 10سی سی مشابه ویک شکل تهیه خواهد شد. این سرنگ ها بر چسب الف،ب و ج خواهند داشت. پزشك متخصص بيهوشي که از این سرنگها استفاده می نماید ازمحتوای انها اطلاعی نخواهد داشت فقط سرنگ با بر چسب الف را برای بیماران گروه الف و سرنگ با برچسب ب برای بیماران گروه ب و سرنگ با بر چسب ج را برای بیماران گروه ج استفاده می نماید. بیماران و سایر پرسنل همکار در جمع اوری اطلاعات از محتوای این سرنگ ها اطلاعی نخواهند داشت.