تاثیر آموزش روانی خانواده محور برمبنای الگوی آتکینسون و کویا بر عود و شدت علائم اسکیزوفرنی

تعیین تأثیر آموزش گروهی خانواده محور(برمبنای الگوی آتکینسون و کویا) بر عود بیماری و شدت علایم در بیماران اسکیزوفرنی بستری

کارآزمایی بالینی دارای گروه مداخله و شاهد، تصادفی شده و حجم نمونه در هر گروه 50 بیمار

این مطالعه بر روی 100 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی در بیمارستان تخصصی روان پزشکی 22 بهمن قزوین انجام گردد. گروه مداخله آموزش های خود را از یک روان پرستار دریافت کردند. قبل از آغاز و پس از اتمام جلسات آموزشی ( 6ماه به صورت ماهانه) میزان شدت علائم بیمار با استفاده از پرسشنامه PANSS سنجیده شد. داده ها در ماه های مختلف و در هر دو گروه باهم مقایسه شدند.

معیارهای ورود شامل تشخیص قطعی اسکیزوفرنی بر اساس تشخیص روان‌پزشک، داشتن حداقل یک مراقب اصلی که به اختلال ارتباطی مبتلا نباشد و قبلاً آموزش روانی ندیده باشد. معیارهای خروج از مطالعه عدم رضایت مراقب اصلی بیمار به ادامه شرکت در جلسات آموزشی و یا عدم حضور وی در بیش از یک جلسه

در گروه مداخله، علاوه بر دارودرمانی، جلسات آموزش گروهی خانواده، با حضور مراقب اصلی بیمار، در سه ‬جلسه هفتگی و هر جلسه به مدت 90 ‬دقیقه برگزار شد. موضوعات مورد بحث در جلسات مطابق با الگوی اتکینسون و کویا بود. مسائل مهمی ماننداطلاعات کامل از اسکیزوفرنی، علامت های عود، درمان ها، ارتباط با بیمار، خانواده و اسکیزوفرنی، توانبخشی، سازمان های حمایت گر و نحوه مراقبت با بیمار. در پایان هر جلسه پرسش و پاسخ انجام گرفت. در گروه کنترل فقط دارودرمانی معمول بدون تغییر دارویی انجام گرفت و مداخله آموزشی انجام نشد.

کاهش بستری مجدد؛ کاهش درگیری بین بیمار و مراقب اصلی؛ افزایش آگاهی خانواده

تصادفی ساده: نمونه‌ها از طریق قرعه‌کشی ( برگه‌های قرمز و آبی) در دو گروه آزمون و مداخله انجام قرار گرفتند.

اطلاعات بیماران روان کاملا محرمانه می باشد