اثربخشی طرحواره درمانی بر کاهش علائم افراد مبتلا به اختلال پنیک مزمن: مطالعه موردی

تعیین میزان اثربخشی طرحواره درمانی بر کاهش ترس از نگرانی های بدنی، ترس از نداشتن کنترل شناختی، ترس از مشاهده شدن اضطراب توسط دیگران، نگرانی کلی سلامتی، ترس از ابتلا به بیماری و ترس از پیامدهای بیماری در افراد مبتلا به اختلال پنیک مزمن؛ تعیین طرحواره های ناسازگار اولیه در افراد مبتلا به اختلال پنیک مزمن

از نوع مطالعه موردی، نیمه آزمایشی، به صورت خط پایه ای چند گانه، دارای 2 نمونه و به شیوه نمونه گیری در دسترس، در 17 جلسه 90 دقیقه ای انجام می شود. پروتکل مطالعه توسط جفری یانگ ارائه شده است.

مصاحبه بالینی ساختار یافته جهت تشخیص اختلال پنیک؛ سنجش مناسب بودن جهت دریافت طرحواره درمانی؛ پیش آزمون؛ سنجش به منظور مفهوم سازی موردی؛ تکنیک های شناختی؛ تکنیک های تجربی؛ تکنیک های الگوشکنی رفتاری؛ تکنیک های رابطه درمانی؛ اجرای پرسشنامه ها در حین و پس از مداخلات؛ محل انجام مرکز مشاوره روانشناسی سازمان بهزیستی استان ایلام

شرایط ورود؛ یک تشخیص اولیه اختلال پنیک؛ مصاحبه روان پزشکی برای تشخیص اختلال پنیک؛ مزمن بودن اختلال به مدت حداقل یک سال؛ سن بیشتر از 18 سال و کم تر از 40 سال؛ شبیه بودن دارو های مصرفی بیماران؛ میزان تحصیلات حداقل سوم راهنمایی؛ شرایط خروج؛ اختلالات روانی شدید از جمله اختلالات دو قطبی و افسردگی شدید؛ سوء مصرف مواد؛ همزمان تحت درمان بودن توسط روانشناسی دیگر؛ بیمارانی که در ارزیابی ذهنیت روانشناختی ندارند

2 فرد مبتلا به اختلال پنیک مزمن طی 17 جلسه 90 دقیقه ای طرحواره درمانی دریافت می کنند. در جلسات ۱ و ۵ و ۹ و ۱۳ و ۱۷ و یک ماه پس از آخرین جلسه پرسشنامه ها اجرا می شوند. افراد با خود مقایسه خواهند شد.

ترس از نگرانی های بدنی، ترس از نداشتن کنترل شناختی، ترس از مشاهده شدن اضطراب توسط دیگران

به اشتراک گذاری داده ها پس از غیر قابل شناسایی کردن آن ها

شروع دسترسی پس از چاپ نتایج

پژوهشگران در حوزه سلامت روان

جهت مطلع شدن از جزئیات مطالعه و استفاده از داده ها در مطالعات پژوهشی

Baharehfarokhi@yahoo.com دانشگاه علامه طباطبائی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، طبقه پنجم، دکتر فرامرز سهرابی اسمرود

ارسال درخواست خود با ایمیل دانشگاهی؛ کمتر از دو هفته زمان می برد.