کارآزمایی بالینی مقایسه اثر تجویز موضعی و سیستمیک ترنکس امیک اسید و عدم تجویز آن بر میزان خونریزی و نیاز به فراورده های خونی بعد از جراحی قلب در کودکان مبتلا به بیماری مادرزادی قلب

مقایسه اثر تجویز ترنکس امیک اسید موضعی و سیستمیک و عدم تجویز آن بر میزان خونریزی و نیاز به خون بعد از جراحی قلب در کودکان مبتلا به بیماری مادرزادی قلب

در این مطالعه 117 بیمار مبتلا به بیماری مادرزادی قلب و دارای شرایط ورود به مطالعه که به بیمارستان ولیعصر بیرجند مراجعه داشتند انتخاب شدند. شرکت کنندگان با استفاده از جدول اعداد تصادفی به سه گروه، شامل دو گروه مداخله و یک گروه کنترل تخصیص یافتند و به هر یک از شرکت کنندگان یک کد اختصاص داده شد.

در این کارآزمایی دو سویه کور، بیمارگیری و انجام عمل در بیمارستان ولیعصر بیرجند انجام گرفت. بیماران به طور مشابه تحت بیهوشی عمومی و با پروتکل استاندارد تحت عمل جراحی قرار گرفتند. در گروه سیستمیک، بعد از استرنوتومی، ۲۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن از آمپول ترنکس امیک اسید از طریق پمپ به بیمار داده شد. در گروه مداخله دوم (موضعی)، بعد از هموستاز و قبل از بستن انسزیون ناشی از استرنوتومی، ۵۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، ترنکس امیک اسید محلول در 20 میلی گرم نرمال سالین به داخل حفره پریکارد ریخته شد. گروه شاهد تنها سرم نرمال سالین دریافت کرد.

عمده معیارهای ورود: جراحی قلب الکتیو؛ بیماری مادرزادی قلبی و سن بین یک ماه و ۱۵ سال. عمده معیارهای خروج: درمان با آنتی کواگولان و وجود اختلال عملکرد کبدی، کلیوی یا تنفسی.

سه گروه در این مطالعه وجود داشت: گروه دریافت کننده ترنکس امیک اسید به صورت سیستمی، گروهی که ترنکس امیک اسید محلول در نرمال سالین را به صورت موضعی در داخل حفره پریکارد دریافت کردند و گروه کنترل که صرفاً نرمال سالین دریافت کردند.

حجم خونریزی و نیاز به فراورده های خونی

پس از ثبت بیماران در مطالعه، با استفاده از جدول اعداد تصادفی به یکی از سه گروه مطالعه تخصیص یافتند.

بیماران و جراح از اینکه بیمار در کدام گروه قرار می گیرد اطلاعی نداشتند.

فایل بی نام اطلاعات مشارکت کنندگان

پس ار انتشار مقاله مستخرج از طرح پژوهشی و به مدت 6 ماه از زمان انتشار

خوانندگان مقاله

اهداف پژوهشی

ایمیل نویسنده مسئول

ارسال ایمیل به نویسنده مسئول