بررسی مقایسه ای تاثیر دو ترکیب دارویی پروپوفول- رمی فنتانیل با پروپوفول- هیدرالازین بر روی حجم خونریزی حین عمل جراحی داکریوسیستورینوستومی تحت بی هوشی عمومی

تعیین و مقایسه تاثیر دو ترکیب دارویی پروپوفول-رمی فنتانیل با پروپوفول-هیدرالازین بر روی حجم خونریزی حین عمل جراحی داکریوسیستورینوستومی تحت بی هوشی عمومی

کارآزمایی بالینی سه فازه دارای دو گروه مداخله، به صورت گروه های موازی، دوسویه کور، تصادفی شده با روش ساده، با حجم نمونه 80

این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسوکور، می باشد که در سال 1399-1398 در مرکز درمانی فیض اصفهان به انجام خواهد رسید.بیماران به دو گروه تقسیم می شوند.در شروع تزریق 5 cc/kg مایع کریستالویید تزریق شده و اکسیژن %100 به وسیله ماسک در 3 دقیقه اول به بیماران داده می شود. بیهوشی با تزریق 2 μg/kg فنتانیل و 2 mg/kg پروپوفول و 0.5 mg/kg آتراکوریوم، القا و لوله گذاری انجام می شود و سپس اینداکشن بیهوشی توسط مجری در هر دو گروه انجام خواهد شد. در هر دو گروه انفوزیون پروپوفول با دوز 12 میلی گرم/کیلوگرم/ساعت (200 میکروگرم/کیلوگرم/دقیقه) شروع و سپس تا 10-6 میلی گرم/کیلوگرم/ساعت ( 150-50 میکروگرم/کیلوگرم/دقیقه) کاهش داده خواهد شد. در گروه A در یک سرنگ 50 سی سی 40 سی سی پروپوفول به همراه 0.15 μg/kg رمی فنتانیل و در گروه B همین مقدار پروپوفول را به همراه 20 mg هیدرالازین آماده کرده و نهایتا با دوز 150-50 μg/kg/min انفوزیون شروع خواهد شد. در پایان عمل جراحی حجم خون جمع آوری شده در ساکشن مشاهده و ثبت می گردد.

معیارهای ورود: بیماران ASA I, II کاندید عمل جراحی DCR محدوده ی سنی 18 تا 80 سال نداشتن منع مصرف هیدرالازین، رمی فنتانیل و پروپوفول رضایت به شرکت در مطالعه معیارهای خروج: آلرژی شناخته شده به داروها داشتن بیماری قلبی داشتن دیابت قندی داشتن آنمی بارز داشتن هموگلوبینوپاتی داشتن پلی سیتمی داشتن بیماری کبدی داشتن بیماری ایسکمیک سربروواسکولار داشتن نارسایی تنفسی هیپرتانسیون سیستمیک بروز هرگونه عارضه ای که موجب تغییر برنامه بیهوشی شود بروز عوارضی مثل بلوک قلبی و ... که ادامه ی مداخله را ممنوع یا محدود می نماید

1

حجم خونریزی، فشارخون، ضربان قلب، مدت زمان اقامت در ریکاوری، مدت زمان اکستوبیشن، میزان رضایتمندی جراح

بیمارانی که وارد مطالعه می شوند با استفاده از نرم افزار کامپیوتری Random allocation به صورت تصادفی ساده به دو گروه تخصیص می یابند.

چون بیمار از نوع داروی مورد استفاده بی اطلاع است و پزشک متخصص بیهوشی نیز نسبت به نوع مداخله آگاهی ندارد از این جهت مطالعه دو سوکور محسوب می شود.