تاثیر گرافت ملانوسیت های و كراتينوسيت هاي اتولوگ غير كشت شده بدون پروسه در درمان بیماران ویتیلگو يي مقاوم

ارزیابی كارايي پیوند ملانوسیت اتولوگ غیر کشت شده و بدون تریپسینیزه در درمان ویتیلیگو پایدار

اين مطالعه فاز 3 در 93 `پچ وتيليگويي در بيماران وتيليگويي مراجعه كننده به تك مركز درمانگاه پوست حاج دايي كرمانشاه انجام مي گردد. اطلاعات اين پروسيجر به بيماران داده مي شود و بعد از اخذ رضايت نامه در مطالعه قرار مي گيرند.

ویتیلیگو بیماری پوستی شایع است که معمولاً به درمان مديكال پاسخ نمی دهد و همراه با ظاهر ناخوشایند ، مشکلات خانوادگی و اختلال روحي روانی است. .محل دهنده حاوي پيگمانتاسيون طبيعي مانند نواحي باسن و ران انتخاب می شود. پس از بیحسی موضعی، ابتدا با استفاده از کورت شماره2 اپیدرم تراشیده می شود تا جایی که خونریزی های نقطه ای بعنوان نشانگر مرز اپیدرم و درم نمايان شود سپس مواد حاصله در یک ظرف استریل با مقداري ژل هیالورونیک مخلوط می شود نهايتا سوسپانسيون حاصله روي محل گيرنده پيوند مي گردد محل گيرنده با پانسمان نیمه تراوا پانسمان می گردد. بیمار در هفته اول، هفته سوم و سپس ماهيانه ارزيابي می شود . ميزان پیگمانتاسیون مجدد و عوارض احتمالی ثبت می گردد.

بيماراني كه از نظر باليني ويتيليگو در انها تاييد مي گردد تحت درمان قرار مي گيرند. زنان باردار و شیرده ، بیماران مبتلا به اختلالات ترمیمی و قلبي-عروقی و ویتیلیگو ناپایدار و يونيورسال از مطالعه خارج شدند.

اكثريت بيماران ویتیلیگو به دلیل عدم وجود مخزن ملانوسیت در ضایعات ويتيليگويي، پاسخ مناسبي به درمان هاي معمولی و فتوتراپی نمي دهند. پیوندملانوسیت اتولوگ غیر کشت شده و بدون تریپسینیزه روشی ایمن و کمتر تهاجمی است که می تواند روشی مناسب برای درمان ویتیلیگو مقاوم باشد.

میزان پيگمانتاسيون مجدد در منطقه تحت درمان

اطلاعات بیشتری وجود ندارد.