کارآزمایی بالینی مقایسه اثر بوتولینیم توکسین تیپ A و متیل پروینزولون در درمان سندرم پیریفرمیس

مقایسه اثر درمانی تزریق تحت گاید سونوگرافی بوتولونیوم توکسین A و متیل پردنیزولون در سندروم عضله پیریفورمیس

این مطالعه، به صورت کارآزمایی بالینی و یک سویه کور (آنالیزور و تحلیل کنندگان) انجام خواهد شد. نمونه گیری به روش تصادفی سازی ساده می باشد

بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم خواھند شد. محل انجام طرح، بخش طب فیزیکی و توانبخشی بیمارستان فیروزگر می باشد.

معیارهای ورود : سن 20 سال به بالا؛ غربالگری بیماران از نظر ابتلا به هرنی دیسک کمری و رادیکولوپاتی کمری قابل توجه بوسیله ی MRI؛ تریگر پوینت و تندرنس در ناحیه گلوتئال؛ درد ناحیه باتوک با انتشار به ران یا اندام تحتانی و افزایش درد به دنبال نشستن طولانی مدت و یا راه رفتن و یا خم شدن به جلو؛ تشدید درد در حالت فلکشن پسیو هیپ ،اداکشن و اینترنال روتیشن (وضغیت FAIR ) و زمانی که ساق پا flex و زانو و هیپ به صورت پسیو مدیال روتیت میشود (تست فرایبرگ). معیارهای عدم ورود : حساسیت به بوتولونیوم توکسین A؛ سابقه مصرف قبلی بوتولونیوم توکسین A و B؛ حاملگی؛ اختلالات نوروماسکولار جانکشن یا بیماریهای موتور نورون، نقص نورولوژیک یافت شده در الکترومیوگرافی.

گروه مداخله : تزریق 150 واحد بوتولینیوم توکسین A در 3 میلی لیتر نرمال سالین (معادل 50 واحددر میلی لیتر دیسپورت) تحت هدایت سونوگرافی گروه کنترل : تزریق 1 سی سی متیل پردنیزولون و 1 سی سی لیدوکایین 1% تحت هدایت سونوگرافی

درد؛ کیفیت زندگی

تصادفی سازی بلوکی

بیماران در هر دو گروه، در مرحله نخست، تحت تزریق در محل مشابه قرار میگیرند. مراقبتهای پس از تزریق در هر دو گروه یکسان می باشد. شایان ذکر است که بیماران در هیچ یک از دو گروه، از محتوای مورد تزریق اطلاعی ندارند.