بررسی مقایسه ای اثربخشی پیش دارویی با ملاتونین و میدازولام خوراکی در کودکان کاندید درمان دندانپزشکی تحت بی هوشی عمومی با گروه شاهد

اهداف: بررسی و مقایسه تاثیر ملاتونین و میدازولام خوراکی به عنوان پیش دارویی بر ارامیخشی و عوارض پس از بیهوشی در کودکان کاندید درمان دندانپزشکی تحت بی هوشی عمومی با گروه شاهد طراحی: مطالعه حاضر بررسی مقایسه پیش دارویی با میدازولام و ملاتونین خوراکی در کودکان کاندید درمان دندانپزشکی تحت بی هوشی عمومی و از نوع دوسوکور می باشد. این داروها از جوانب زیر مقایسه خواهد شد : 1. از آنها از نظر کاهش اضطراب رگ گیری از کودکان 2. از آن از نظر بروز عوارض پزشکی پس از ریکاوری (هیپوکسی، تهوع) 3. اثر آن ها از نظر میزان بی قراری پس از ریکاوری 4. اثر آنها از نظر نیاز بیمار به مسکن پس از بی هوشی و درمان دندانپزشکی 5. اثر آنها از نظر طول مدت زمان ریکاوری 6. اثر آنها از نظر میزان اضطراب کودک حین جداسازی از والدین 7. اثر آنها از نظر میزان آرامبخشی کودک قبل از ورود به اتاق عمل نحوه انجام:در این پژوهش 132کودک 6-3ساله ای که نیازمند درمان دندانپزشکی تحت بی هوشی عمومی هستند پس از اخذ رضایت نامه آگاهانه مورد مداخله قرار میگیرند . کودکان به طور تصادفی و از طریق جدول اعداد تصادفی در سه گروه مساوی تقسیم شده و داروهای زیر برای هر گروه به کار می رود : گروه 1 : میدازولام به میزان 0/5 mg/kg به حجم 5ml، 40 دقیقه قبل از بی هوشی به صورت خوراکی تجویز می شود. (حداکثر دوز 20 میلی گرم) گروه 2 : ملاتونین با دوز 0/5 mg/kg در حجم 5ml، 40 دقیقه قبل از بی هوشی به صورت خوراکی تجویز می شود. (حداکثر دوز 20 میلی گرم) گروه 3 : 5ml محلول دکستروز و آب ، 40 دقیقه قبل از بی هوشی به صورت خوراکی تجویز می شود. شرکت کنندگان: در این پژوهش 132کودک 6-3ساله ای که نیازمند درمان دندانپزشکی تحت بی هوشی عمومی هستند پس از اخذ رضایت نامه آگاهانه مورد مداخله قرار میگیرند . معیارهای ورود شامل موارد زیر است : کودک در گروه ASAI یا ASAII قرار داشته باشد. (وجود بیماری سیستمیک می تواند مخدوشگر باشد) ; کودکان از نظر همکاری در رتبه 1 یا 2 طبقه بندی فرانکل قرار گیرند. ;کودک بنزودیازپین و یا باربیتورات و یا مسکن مصرف نکند. (مصرف این داروها می تواند تأثیر واقعی ملاتونین و میدازولام را مخدوش کند) ; کودک دچار معلولیت ذهنی یا جسمی نباشد. ; کودک داروی ضد انعقاد مصرف ننماید (ملاتونین مشکوک به تشدید اثر ضد انعقادهاست) ; کودک سابقه مشکلات گوارشی و نارسایی کبدی نداشته باشد.; کودک کنترااندیکاسیون برای بی هوشی با پروپوفول نداشته باشد.; کودک سابقه اختلالات تشنجی نداشته باشد. معیار خروج نمونه ها: 1. اگر عوارض حین عمل رخ دهد از مطالعه حذف می شوند.(هیپوکسی، افت فشار خون، اسپاسم حنجره و..) 2. مدت زمان کار کمتر از 30 دقیقه و بیشتر از 120 دقیقه 3. عدم همکاری و رضایت والدین مداخلات: داروهای زیر برای هر گروه به کار می رود : گروه 1 : میدازولام به میزان 0/5 mg/kg به حجم 5ml، 40 دقیقه قبل از بی هوشی به صورت خوراکی تجویز می شود. (حداکثر دوز 20 میلی گرم) گروه 2 : ملاتونین با دوز 0/5 mg/kg در حجم 5ml، 40 دقیقه قبل از بی هوشی به صورت خوراکی تجویز می شود. (حداکثر دوز 20 میلی گرم) گروه 3 : 5ml محلول دکستروز و آب ، 40 دقیقه قبل از بی هوشی به صورت خوراکی تجویز می شود. متغیرهای پیامد اصلی: از آنها از نظر کاهش اضطراب رگ گیری از کودکان عوارض پزشکی پس از ریکاوری (هیپوکسی، تهوع) میزان بی قراری پس از ریکاوری نیاز بیمار به مسکن پس از بی هوشی و درمان دندانپزشکی طول مدت زمان ریکاوری میزان اضطراب کودک حین جداسازی از والدین میزان آرامبخشی کودک قبل از ورود به اتاق عمل

دانشگاه علوم پزشکی اصفهان- دانشکده دندانپزشکی-معاونت پژوهشی