بررسی تأثیر مکمل یاری نانو کورکومین بر ظرفیت تنفسی، شاخص‌های عملکرد ریوی و اینترلوکین-6 سرمی در بیماران مبتلا به مراحل 3 (شدید) و 4 (خیلی شدید) بیمارهای‌ انسداد مزمن ریوی

اثر مکمل یاری نانو کورکومین بر ظرفیت تنفسی و سطح سرمی IL-6 در بیماران مبتلابه مراحل 3 و 4 بیماری‌های انسداد مزمن ریوی

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده

در این مطالعه 60 نفر شرکت‌کننده از میان مبتلایان به بیماری انسداد مزمن ریوی بخش بستری ریه ی بیمارستان امام خمینی ارومیه که از نظر شدت بیماری و نوع درمان در مرحله سوم و چهارم مبتلایان به بیماری انسداد مزمن ریوی قرار دارند با رعایت معيارهاي ورود و خروج انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه مداخله و کنترل تقسيم خواهند شد. گروه کنترل درمان پزشكي رایج خود و دارونما و گروه مداخله علاوه بر درمان پزشكي رایج خود روزانه یک کپسول نانو کورکومین حاوی 80 میلی گرم کورکومین در حالت نانو میسل به‌صورت خوراکی دریافت خواهند کرد. دریافت غذایی، فعالیت فیزیکی و میزان مصرف دخانیات توسط پرسشنامه قبل و بعد از مداخله کسب خواهد شد. همچنین ظرفیت تنفسی، شاخص های مربوط به کفایت عملکرد ریوی بیماران و سطوح سرمی اینترلوکین 6 با استفاده از اسپیرومتری و الایزا به ترتیب قبل و بعد از مداخله اندازه گیری و مقایسه خواهد شد.

قرار داشتن در محدوده‌ی سنی بزرگ‌سال (18 تا 65 سال). افراد سیگاری که حداقل 10 سال استعمال دخانیات دارند. تائید ابتلا به انسداد مزمن ریوی بر اساس شاخص GOLD. بیمار مبتلابه مراحل 3 و 4 انسداد مزمن ریوی باشد.

گروه مداخله بمدت 3 ماه، روزانه یک کپسول نانو کورکومین حاوی 80 میلی گرم کورکومین در فرم نانو میسل به‌صورت خوراکی دریافت خواهند کرد. گروه شاهد بمدت 3 ماه، روزانه یک کپسول دارونما (متشکل از پلی سربات، پروپیلن گلیکول و آب مقطر) به‌ صورت خوراکی دریافت خواهند کرد.

نسبت FEV1/FEC، اینترولوکین-6

به روز رسانی دوز مکمل استفاده شده و متغیرهای مورد بررسی

استفاده از روش تصادفی سازی بلوک بندی شده. دو گروه مورد و شاهد (مثلا C و T) داریم که با استفاده از بلوک های 4 تایی، 6 مدل خواهیم داشت (TTCC، TCTC، TCCT، CCTT، CTCT، CTTC) که این روش با کنار هم قرار دادن این بلوک ها، افراد را به صورت رندوم در گروه های مورد و شاهد وارد می کند.

با استفاده از کد گذاری بر روی مکمل ها