اثربخشی کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر سلامت روان، سطح کورتیزول بزاقی و آلفا آمیلاز در دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر میزان سلامت روانی و سطح کورتیزول و α-آمیلاز بزاقی دانشجویان انجام شد.

مطالعات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون-پیگیری و گروه کنترل، یکسویه کور، تصادفی شده، اجرا بر روی 15 آزمودنی،

پس از اخذ مجوز لازم از دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج) به دانشگاه های مربوطه در جامعه هدف مراجعه شده و با توجه به ملاک های ورود، تعداد 30 نفر انتخاب می شوند. جهت اجرای پژوهش، در مرحله پیش آزمون ابتدا نمونه بزاقی جهت تعیین غلظت کورتیزول و میزان α-آمیلاز بزاقی در شرایط استراحت گرفته شده (ساعت 8 الی 9 صبح قبل از صبحانه) و سپس مقیاس استرس، اضطراب و افسردگی (DASS-21) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) در همان روز تکمیل می شود.

ورود: کسب نمره بالاتر از 14 در خرده مقیاس های افسردگی و اضطراب و بالاتر از 18 در خرده مقیاس استرس پرسشنامه استرس، اضطراب و افسردگی (DASS-21)؛ دامنه سنی 18 تا 25؛ عدم ورود: وجود یا سابقه اختلال روانپزشکی شدید؛ مصرف سیگار و قرص های روانگردان؛ مصرف داروهای روانپزشکی؛ صرع؛ دیابت؛ کم کاری یا پرکاری تیروئید؛ آدیسون؛ سندرم کوشینگ؛ پرفشاری خون؛ مصرف کورتون و داروهای استروییدی.

آزمودنی های گروه آزمایش طی 8 جلسه 90 دقیقه ای هفته ای 2 جلسه تحت آموزش مداخله کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی توسط پژوهشگر قرار خواهند گرفت و به گروه کنترل اعلام خواهد شد که در لیست انتظار هستند و پس از پایان مداخله گروه اول، مداخله در گروه دوم هم انجام می گردد

سلامت روانی؛ سطح کورتیزول؛ α-آمیلاز بزاقی

مطالعه بصورت یکسویه کورسازی خواهد شد، شرکت کنندگان دو گروه نسبت به دریافت مداخله کورسازی می شوند

فایل داده ها و نمونه های جمع آوری شده و پرسشنامه های اجرا شده و پروتکل

هر زمانی که نیاز باشد

برای همه اما بدون اطلاعات شناسایی شرکت کنندگان

هر نوع تحلیل مجاز است

رضا محمدزاده گان

بعد از ایمیل طی 1 هفته کاری