بررسی مقایسه ای اثربخشی داروی سیتالوپرام و پرامیپکسول بر درمان افسردگی در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون

مقايسه اثربخشي دو داروي سيتالوپرام و پراميپکسول بر درمان افسردگي در بيماران مبتلا به بيماري پارکينسون

کارآزمایی بالینی در دو گروه موازی که به صورت تصادفی ساده با استفاده از جدول اعداد تصادفی

این مطالعه بر روی بیماران مراجعه کننده به درمانگاه نورولوژی بیمارستان الزهرا و خورشید اصفهان انجام می گردد. در طی مطالعه بیماران در ابتدا و پس از ۸ هفته درمان با سیتالوپرام یا پرامیپکسول تحت ارزیابی از نظر افسردگی با استفاده از پرسشنامه افسردگی بک و سنجش کیفیت زندگی با استفاده از پرسشنامه بیماری پارکینسون قرار خواهند گرفت.

بیماران با سن بین ۳۵ تا ۸۰ سال مبتلا به پارکينسون که بر اساس معيار 5 DSM مبتلا به اختلالات افسردگي هستند. معيارهای خروج شامل وجود اختلال شناختي (27<MMSE) ، اختلالات سايکوتيک و افکار و تلاش برای خودکشي، دريافت آنتي سايکوتيک، آنتي کولينرژيک، آگونيست دوپاميني و ساير داروها و درمانهای روان پزشکي، مصرف متوکلوپراميد، متيل دوپا، متيل فنيديت، رزرپين، فلوناريزين، سيناريزين و مشتقات آمفتاميني طي سه ماه اخير، سابقه ملانوم بدخيم، سابقه جراحي تحريک عمق مغز ، بارداری، شيردهي، مصرف قرص های ضد بارداری و دوره های off بيش از 50 درصد روز مي باشد.

بیماران به دو گروه مصرف کننده سیتالوپرام و مصرف کننده پرامیپکسول به صورت تصادفی تقسیم میگردند.

میزان تغییر امتیاز افسردگی در پرسشنامه بک و میزان تغییر امتیاز کیفیت زندگی بیماران پارکینسون ابتدا و بعد از درمان در دو گروه سیتالوپرام و پرامیپکسول

روش تصادفی ساده به صورت فردی و با استفاده از جدول اعداد تصادفی