بررسی مقایسه ای اثر فونوفروزیس دیکلوفناک و لیزر بر برخی پارامترهای بالینی در عضله ی تراپز فوقانی دچار نقطه ماشه ای غیر فعال در 30 نفر ازدانشجویان دختر خوابگاههای دانشگاه علوم پزشکی تهران

اهداف: هدف از این تحقیق مقایسه نتایج دو روش درمانی بر نقاط ماشه ای موجود در عضله تراپز فوقانی 30 دانشجوی دختر می باشد. طراحی: طراحی این مطالعه بصورت تصادفی، کور نشده و بر اساس اندازه گیری های مکرر بنا نهاده شده است. نحوه انجام: در این تحقیق بیماران به 2 گروه مساوی تقسیم خواهند شد و هر گروه به مدت سه هفته و سه مرتبه در هفته مورد مداخله درمانی قرار خواهند گرفت. شرکت کنندگان: شرایط ورود به مطالعه شامل داشتن حداقل یک نقطه ماشه ای در عضله تراپزیوس فوقانی و داشتن درد زیر 3 بر اساس معیار دیداری درد و شرایط خروج از مطالعه شامل سابقه بیماریهای سیستماتیک و سابقه جراحی در اندام فوقانی و ستون فقرات می باشد. مداخلات: مداخلات درمانی شامل فونوفورزیس دیکلوفناک و لیزر خواهد بود. گروه اول با استفاده از امواج پالس اولتراسوند با فرکانس 1 مگا هرتز و شدت 1.5 وات بر سانتیمتر مربع و داروی دیکلوفناک 1% به مدت 5 دقیقه فنوفورزیس خواهند شد. گروه دوم به مدت یک دقیقه تحت تابش لیزر قرارخواهد گرفت. متغیر های پیامد اصلی: در هر دو گروه پارامترهایی مانند میزان عددی درد ، آستانه ی درد و دامنه ی حرکتی خم شدن طرفی گردن به ترتیب توسط معیار دیداری درد، الگومتر و اینکلاینومتر بعد از هر جلسه درمانی مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران