مقایسه کارازمایی بالینی استفاده از دو نوع باندینگ پی-کیو-وان و پرومپت-ال-پاپ بر ميزان موفقيت فيشور سيلانت در شرايط متفاوت الودگي و عدم الودگي با بزاق

هدف: مقایسه کارایی بالینی استفاده از دوعامل باندينگ بر میزان موفقیت فیشورسیلانت درميناي آلوده معيارهاي ورود: وجود دو دندان مولر اول دائمی فک بالای سالم و فاقد هر گونه پوسيدگي در سطوح دنداني یا حداقل یک دندان با شرایط مذکور.بهداشت متوسط و عدم وجود هر نوع بیماری سیستمیک. معيارهاي خروج:عدم همكاري بيمار در اين مطالعة بالینی،60دندان از 35 کودک8-6 سال دارای دندانهای مولراول دایمی تازه رویش یافته و سالم فک بالا از دانش اموزان منطقه جي اصفهان در بهار سال 1385 انتخاب و به به صورت تصادفی به دو گروه 17و 18 نفره تقسیم شدند که در یک گروه پی-کیو-وان و در گروه دیگر پرومپت-ال-پاپ استفاده شد. با توجه به تازه رویش یافته بودن دندان و تماس ناحیه دیستوپالاتال با شیار لثه،به دلیل عدم ایزولاسیون کامل قسمت دیستوپالاتال وخوب ایزوله شدن مزیال،این نواحی به ترتیب آلوده وایزوله محسوب شدند. درهرگروه پس ازاچینگ،در یک سمت ابتدا عامل باندینگ و سپس فیشورسیلانت و سمت دیگر،بدون عامل باندینگ فیشورسیلانت قرار گرفت. لذا دوگروه کنترل برای هرعامل باندینگ بوجود آمد. درمعاینات3، 6 و 12 ماهه نتایج درمان به صورت موفقیت و شکست بررسی شدند.

محقق