بررسی اثر ریلوزول بعنوان درمان تقویتی در بیماران مبتلا به اختلال وسواس اجباری مقاوم به درمان استاندارد

1-تعیین میانگین نمره Y-BOCS در 2 گروه کنترل و دارو 2-تعیین میانگین نمره در ۱۲ هفته پس از شروع مطالعه 3-مقایسه تغییر Y-BOCS در هفته صفر و ۱۲ بین دو گروه کنترل و دارو 4-میزان عوارض جانبی ثبت شده بین دو گروه کنترل و دارو در هفته ۱۲

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده، فاز 2 بر روی ۲۲ بیمار. برای تصادفی سازی از فانکشن rand نرم افزار اکسل استفاده شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه دارو و دارونما تقسیم می شوند. دارو و دارونما را با ظاهر(شامل رنگ ,اندازه و طرح )و دربسته بندی یکسان و مشابه با دوز 50 میلیگرم تهیه کرده و در اختیار بیماران قرار می دهیم.

با مراجعه بیماران واجد شرایط به مطب دکتر سیاح برگرد متخصص اعصاب و روان، پس از بررسی وضعیت بیمار داروها بطور تصادفی انتخاب شده و به بیمار تحویل داده شد.همه بیماران به مدت 12 هفته پیگیری شدند.

1-افرادی که توسظ معیار DSM-V به عنوان مریض اختلال وسواس اجباری شناخنه شوند 2-هیچ اختلال روانی دیگری نداشته باشد. 3-هیچ اختلال تنفسی تشخیص داده شده نداشته باشد. 4-الکل مصرف نکند و مصرف کننده مواد مخدر یا محرک نباشد. 5-بین 18 تا 65 سال باشد. 6-فرد مورد نظر حداقل 3 ماه تحت درمان با داروی SSRI با حداکثر دوز باشد و در معیار Y-BOCS نمره20 یا بالاتر گرفته باشد.

به هر دو گروه بیماران گفته شد که یک قرص را هر شب به مدت 12 هفته مصرف کنند، و علائم ناشی از مصرف قرص را طی تماس تلفنی یا حضور در مطب پزشک معالج اطلاع دهند.در صورت تداخل با داروهای دیگر جا به جایی زمان مصرف دارو یا قطع آن انجام میشود.

یافتن دارویی کم عارضه و مؤثر به عنوان درمان کمکی در اختلال وسواس اجباری مقاوم به درمان

تصادفی سازی بلوکی با بلوکهای 5 تایی برای تصادفی سازی مطالعه انجام خواهد شد. دارو و پلاسبو که بصورت کاملا مشابه ساخته شده، توسط داروساز غیر مرتبط با پژوهش در بسته بندی های یکسان پاکت دارویی تیره با تعداد مساوی قرار خواهد گرفت، روی پاکت برچسب حاوی اطلاعات مرکز پژوهشی، نحوه مصرف دارو، شماره بیمار، و حروف A یا B برای گروه دارو یا پلاسبو قرار خواهد گرفت و به ترتیب تصادفی سازی شماره ثبت می شود. ابزار تصادفی سازی با نرم افزار آماری خواهد بود که توسط آنالیزور آماری مطالعه انجام خواهد شد. زمانی که تصادفی سازی انجام شد هر بیمار کدی را دریافت می کند که توسط آن در طول مطالعه شناخته خواهد شد. این کد با توجه به تعداد کم شرکت کنندگان عدد از 1 تا 32 خواهد بود. فرآیند پنهان سازی و گروه بندی بیماران و نوع داروی دریافتی آنان، به محققان فاش نخواهد شد.

هم دارو و هم پلاسبو برای بیماران و کادر درمانی مربوطه غیر قابل تشخیص بوده چرا که از نظر اندازه و شکل و رنگ کاملا مشابه هم هستند. روانپزشک، محقق ثبت کننده وضعیت بیمار و تحویل دهنده دارو، و بیمار از اینکه داروی دریافتی داروی اصلی و یا دارونما است آگاه نیستند.