مقایسه تاثیرتزریق موضعی بوپیواکائین و سولفات منیزیوم با روپیواکائین وسولفات منیزیوم بر درد بعد از عمل در بیماران تحت جراحی لامینکتومی مهره کمری با بیهوشی عمومی

هدف از این مطالعه مقایسه تاثیرتزریق موضعی بوپیواکائین و سولفات منیزیوم با روپیواکائین وسولفات منیزیوم بر درد بعد از عمل در بیماران تحت جراحی لامینکتومی مهره کمری با بیهوشی عمومی خواهد بود.

کارآزمایی بالینی با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده. فاز مطالعه ۳-۲ خواهد بود.

در اتاق عمل بیمارستان امام خمینی ارومیه بیماران نیازمند لامینکتومی کمری انتخابی در دو گروه موازی (30 بیمار در هر گروه) تقسیم بندی خواهند شد. قبل از شروع بیهوشی گروه اول در گروه مداخله اول 70میلی گرم روپیواکائین 14 میلی لیتر به همراه 1 میلی لیتر منیزیوم سولفات 500 میلی گرم که حجم آن با نرمال سالین به 20 میلی لیتر میرسد، بصورت وریدی تزریق خواهد شد و در گروه مداخله دوم 70 میلی گرم بوپیواکائین14 میلی لیتر به همراه 1 میلی لیتر منیزیوم سولفات 500 میلی گرم که حجم آن با نرمال سالین به 20 میلی لیتر میرسد، بصورت وریدی تزریق خواهد شد. دو گروه با یکدیگر مورد مقایسه قرار خواهند گرفت. هر کدام از داروها در سرنگهای 20 میلی لیتری یکسان توسط تکنسین بیهوشی تهیه و متخصص بیهوشی و ارتوپدی از محتوای آن اطلاعی نخواهند داشت.

شرایط ورود عبارتند از:18 تا 65 سال، کلاس انجمن بیهوشی امریکا 1 و 2، لامینکتومی مهره کمری با بیهوشی عمومی شرایط عدم ورود عبارتند از: توده بدنی بالای 30 کیلوگرم بر متر مربع، حساسیت به داروهای مورد مطالعه، بیماری تشنج، بیماری سیستمیک شدید، اختلالات انعقادی، بیماری روحی، سابقه اعتیاد به مواد مخدر

در گروه مداخله اول 70میلی گرم روپیواکائین 14 میلی لیتر به همراه 1 میلی لیتر منیزیوم سولفات 500 میلی گرم که حجم آن با نرمال سالین به 20 میلی لیتر میرسد، بصورت وریدی تزریق خواهد شد.در گروه مداخله دوم 70 میلی گرم بوپیواکائین14 میلی لیتر به همراه 1 میلی لیتر منیزیوم سولفات 500 میلی گرم که حجم آن با نرمال سالین به 20 میلی لیتر میرسد، بصورت وریدی تزریق خواهد شد.

درد

بيماران بطور تصادفی به وسيله نرم افزار کامپيوتري رندوم سازی (2.0) به دو گروه دريافت کننده سولفات منیزیوم و بوپیواکائین(گروه BS)و گروه دريافت کننده سولفات منیزیوم و روپیواکائین(گروهRS) به صورت مساوي تقسيم شده و کدهای موردنظر به روش دو سو کور در پاکتهای دربسته با تخصیص متوالی نوشته و قرارداده خواهد شد.

متخصص بیهوشی از این که هر بیمار به کدام گروه اختصاص دارد بی اطلاع خواهد بود. سرنگهای حاوی داروها نیز یکسان بوده و فقط پرستار اتاق عمل از محتویات هر کدام از آنها اطلاع خواهد داشت و در نهایت پس از جمع آوری اطلاعات رزیدنت بیهوشی، متخصص بیهوشی را از این که هر بیمار به کدام گروه اختصاص دارد، مطلع خواهد کرد.