بررسی عوارض پس از درمان جراحی دندان نهفته مولر سوم مندیبل با استفاده از دستگاه پیزوالکتریک در مقایسه با روش معمول روتاری.

بررسی میزان درد، تورم، تریسموس بعد از عمل و مدت زمان عمل کشیدن دندان عقل نهفته با استفاده از دستگاه پیزوالکتریک در مقایسه با روش معمول روتاری جهت آگاهی بخشی به جراحان برای انتخاب روش مناسب جهت خارج کردن دندانهای عقل نهفته و نیمه نهفته.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده

در این مطالعه که در دانشکده دندانپزشکی شیراز انجام میشود هر بیمار که برای شرکت در مطالعه انتخاب شود ابتدا دندان سمت راست او به صورت تصادفی به یکی از دو روش پیزوسرجی یا روتاری خارج میشود. اندازه گیری ها قبل از عمل و یک، سه، پنج و هفت روز بعد از عمل توسط همکار دانشجویی که از روش عمل آگاه نیست انجام میشود. دندان سمت مقابل یک هفته بعد به روش دیگر خارج خواهد شد. بیمار نیز از روش عمل هر سمت آگاه نیست. در عمل های روتاری برای استئوتومی از فرز روند شماره ۶ و برای ادونتومی هم از فرز فیشر استفاده میشود. در عمل های پیزوالکتریک برای استئوتومی از قلم SG7D و برا ادونتومی از قلم SG6D استفاده میشود. بعد از هر عمل در روزهای گفته شده اندازه گیری ها انجام میشود و در جلسه آخر فالو برگه مربوط به نمره دهی به درد هم از بیمار گرفته میشود. بعد از عمل تنها برای بیمار مسکن ژلوفن ۴۰۰ میلی گرم هر ۶ ساعت تا ۷ روز و همینطور دهانشویه کلرهیگزیدین ۰.۲ درصد به مدت ۷ روز هر روز دوبار تجویز میشود.

بیماران بین ۱۸ تا ۳۵ سال و سالم از نظر سیستمیک که دارای دندان عقل نهفته دوطرفه فک پایین باشند وارد مطالعه میشوند. بیماران سیگاری یا addict، باردار و بیمارانی که مایل به همکاری نباشند از مطالعه خارج میشوند.

در این مطالعه یک گروه پیزوسرجری وجود دارد که یک دندان هر بیمار که به وسیله دستگاه پیزوالکتریک خارج شده در آن قرار میگیرد. دندان مقابل هر بیمار که به وسیله روش معمول روتاری خارج میشود در گروه روتاری (کنترل) قرار میگیرد.

اندازه گیری درد به کمک VAS؛ اندازه گیری تورم روی صورت به کمک خط کش قابل انعطاف؛ بررسی وجود یا عدم وجود تریسموس؛ اندازه گیری مدت زمان عمل.

با استفاده از یک ظرف که در آن 15 تکه کاغذ با حرف A (برای مشخص کردن روش روتاری) و 15 تکه کاغذ با حرف B (برای مشخص کردن روش پیزوسرجری) وجود دارد، به طور تصادفی از درون ظرف برای هر بیمار یک کاغذ انتخاب میشود که مشخص کننده روشی است که ابتدا به کمک آن روش دندان سمت راست بیمار خارج میشود و پس از یک هفته هم دندان سمت مقابل (چپ) همان بیمار به روش دیگر خارخ میشود. هربار که یک کاغذ از ظرف خارج شود، دور انداخته میشود و مجدد به ظرف باز گردانده نمیشود پس به این ترتیب 15 بیمار به طور تصادفی ابتدا دندان سمت راست آنها به روش روتاری و 15 بیمار دیگر به طور تصادفی ابتدا دندان سمت راست آنها به روش پیزوسرجری خارج میشود.

بیمار از روش جراحی انجام شده بر روی هر دندان اطلاحی ندارد و همکار دانشجویی که اندازه گیری های قبل و بعد از عمل را انجام می دهد هم از اینکه کدام دندان به چه روشی جراحی شده اطلاعی ندارد.