مقايسه تاثير متوكلوپراميد و اندانسترون وريدي بر ميزان درد، ناراحتي و تهوع ناشي از جايگذاري لوله بيني معدي (NGT)

تعيين تاثير استفاده از اندانسترون وريدي پیش از گذاشتن NG-Tube بر شدت درد، ميزان ناراحتي و ميزان بروز تهوع و استفراغ ناشي از جايگذاري لوله بيني معدي تعيين تاثير استفاده از متوكلوپراميد وريدي پیش از گذاشتن NG-Tube ببر شدت درد، ميزان ناراحتي و ميزان بروز تهوع و استفراغ ناشي از جايگذاري لوله بيني معدي مقايسه تاثير متوكلوپراميد و اندانسترون وريدي بر شدت درد، ميزان ناراحتي و ميزان بروز تهوع و استفراغ ناشي از جايگذاري لوله بيني معدي

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده

مطالعه در اورژانس بیمارستان و در بیمارانی که نیاز به NG tube دارند انجام می شود. بیماران به صورت تصادفی به سه گروه تزریق متوکلوپرامید و اندانسترون و پلاسبو تقسیم می شوند و همکار طرح بدون اطلاع محقق، پزشک و پرستار و ارزیاب بیمار، سرنگ ها را برچسب می زند و کلیه موارد گذاشتن NG tube توسط یک فرد که از قرار گیری بیماران در سه گروه مطلع نمی باشد، صورت خواهد گرفت. میزان ناراحتی و شدت درد و تهوع بیماران توسط فردی که از قرار گیری بیماران در گروه ها آگاه نیست،با استفاده از معیار VAS بلافاصله و 30 و 60 دقیقه پس از اتمام پروسیجر مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.

بیمارانی با اندیکاسیون گذاشتن لوله بینی- معده ای (NG tube) و سن بالای 18 سال که تمایل به شرکت در مطالعه دارند وارد می شوند و بیمارانی با عدم هوشیاری، بارداری، وضعیت همودینامیک ناپایدار، داشتن خونریزی و مشکلات آناتومیک بینی، حساسیت به متوکلوپرامید و اندانسترون، مصرف داروهای تداخل کننده با متوکلوپرامید و اندانسترون، بیمارانی که خود با تهوع و استفراغ مراجعه کردند، بیماران ترومایی و بیمارانی که در آن ها بیش از دو بار تلاش جهت انجام جایگذاری لوله بینی-معده ای صورت گیرد وارد مطالعه نمی شوند.

برای بیماران گروه 1، 15 دقیقه قبل از کارگذاری NG tube ده میلی گرم اندانسترون و برای بیماران گروه مورد2، ده میلی گرم متوکلوپرامید بصورت وریدی تزریق گردید و برای گروه شاهد ، با حجم مشابه نرمال سالین تزریق شد.

میزان ناراحتی؛ شدت درد ؛ تهوع

تصادفی سازی ساده با نمونه گیری مستقل 46 واحد نمونه بر اساس جدول اعداد تصادفی به دو گروه مستقل با حجم برابر تقسیم شدند. واحد تصادفی سازی فردی می باشد. ابزار تصادفی سازی جدول اعداد تصادفی است.

شرکت کنندگان نمی دانند در کدام گروه قرار می گیرند. پزشک و پرستار و ارزیاب بیمار از تخصیص بیماران به گروه ها اطلاعی ندارند.