بررسی تاثیر متوکلوپرامید وریدی بر میزان درد، ناراحتی و تهوع ناشی از جایگذاری لوله¬ی بینی-معده ای (NG tube)

1- تعیین تاثیر استفاده از متوکلوپرامید تزریقی پیش از گذاشتن NG-Tube بر شدت درد ناشی از گذاشتن NG-Tube. 2- تعیین تاثیر استفاده از متوکلوپرامید تزریقی پیش از گذاشتن NG-Tube بر میزان نارحتی بیمار 3- تعیین تاثیر استفاده از متوکلوپرامید تزریقی پیش از گذاشتن NG-Tube بر میزان بروز تهوع و استفراغ پس از گذاشتن NG-Tube

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، با گروه های موازی ، دو سویه کور ، تصادفی شده

مطالعه در بخش اورژانس بیمارستان و در بیمارانی که نیاز به NG tube دارند انجام می شود. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه مورد(تزریق متوکلوپرامید) و شاهد(پلاسبو) تقسیم می شوند و همکار طرح بدون اطلاع محقق، پزشک و پرستار و ارزیاب بیمار سرنگ ها را برچسب می زند و کلیه موارد گذاشتن NG tube توسط یک فرد که از قرار گیری بیماران در دو گروه مطلع نمی باشد، صورت خواهد گرفت. میزان ناراحتی و همچنین شدت درد و تهوع بیماران بلافاصله و 30 و 60 دقیقه پس از اتمام پروسیجر با استفاده از معیار VAS، توسط فردی که از قرار گیری بیماران در دو گروه مورد بررسی آگاه نیست، مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.

بیمارانی با اندیکاسیون گذاشتن لوله بینی- معده ای(NG tube) و سن بالای 18 سال که تمایل به شرکت در مطالعه دارند وارد می شوند و بیمارانی با عدم هوشیاری، بارداری، وضعیت همودینامیک ناپایدار (فشار خون سیستولیک کمتر از 90 میلی متر جیوه)، داشتن خونریزی از بینی در زمان مطالعه، داشتن مشکلات آناتومیک بینی، حساسیت به متوکلوپرامید، مصرف داروهای تداخل کننده با متوکلوپرامید (آنتی کولینرژیک، دیگوگسین، لوودوپا، تتراسیکلین)، بیمارانی که خود با تهوع و استفراغ مراجعه کردند، بیماران ترومایی و بیمارانی که در آن ها بیش از دو بار تلاش جهت انجام جایگذاری لوله بینی-معده ای صورت گیرد وارد مطالعه نمی شوند.

برای بیماران گروه مورد، قبل از کارگذاریNG tube، ده میلی گرم متوکلوپرامید 15دقیقه قبل از انجام پروسیجر بصورت وریدی تزریق خواهد گردید و برای گروه شاهد ، با حجم مشابه نرمال سالین تزریق خواهد شد.

میزان ناراحتی؛ شدت درد ؛ تهوع

تصادفی سازی ساده با نمونه های مستقل 46 واحد نمونه بر اساس جدول اعداد تصادفی به دو گروه مستقل با حجم برابر تقسیم شدند. واحد تصادفی سازی فردی می باشد. ابزار تصادفی سازی جدول اعداد تصادفی است.

شرکت کنندگان نمی دانند در کدام گروه قرار می گیرند. پزشک و پرستار و ارزیاب بیمار از تخصیص بیماران به گروه ها اطلاعی ندارند.

اطلاعات بیشتری وجود ندارد