اثر مکمل یاری اسیدهای چرب Ѡ3 بر سطوح بیان ژن های PPARγ و UCP2، سطح سرمی پروتئین UCP2، وضعیت متابولیک و اشتهای ورزشکاران مرد نخبه: کارآزمایی بالینی تصادفی شاهددار

هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر مکمل یاری اسیدهای چرب Ѡ3 بر سطوح بیان ژن های PPARγ و UCP2، سطح سرمی پروتئین UCP2، وضعیت متابولیک و اشتها در ورزشکاران مرد نخبه می باشد.

کارآزمایی بالینی دارای گروه کنترل، دو سویه کور ، تصادفی شده

فراخوان مطالعه در باشگاه ها و مراکز ورزشی شهر تبریز توزیع شده و ورزشکاران داوطلب به مطالعه وارد خواهند شد.

36 فرد ورزشکار با انایه توده بدنی بین 20تا 30 کیلوگرم بر متر مربع وارد مطالعه خواهند شد. دریافت مکمل اسیدهای چرب Ѡ3 در ماه گذشته یا وجود بیماری های مزمن و بیماری های انعقادی خون از جمله معیارهای عدم ورود به مطالعه هستند.

به افراد گروه مکمل، روزانه دو عدد سافت ژل مکمل اسیدهای چرب Ѡ3، 1000 میلی گرمی داده خواهد شد. در گروه دارونما، سافت ژل کاملا مشابه گروه مکمل، با محتوی پارافین داده خواهد شد.

تغییر بیان ژن PPARγ؛ ژن UCP2؛ سطح سرمی پروتئین UCP2؛ وضعیت متابولیک؛ اشتها

از میان افراد داوطلب شرکت در مطالعه، 36 فرد به صورت تصادفی ساده انتخاب خواهند شد. سپس با استفاده از نرم افزار Random Allocation این افراد در گروه مکمل اسیدهای چرب Ѡ3 یا دارونما وارد خواهند شد.

در این مطالعه محققین اصلی (شامل دانشجو و اساتید راهنما و مشاور) و نیز افراد شرکت کننده از نوع مکمل دریافتی (مکمل اسیدهای چرب Ѡ3 یا دارونما) توسط هر گروه بی اطلاع خواهند بود. از فرد مسئول بسته بندی مکمل هاکه کاملاً با مطالعه غیر مرتبطاست، درخواست خواهد شد که به هر کدام از بسته ها، یک کد سه رقمی اختصاص داده و تا پایان مطالعه و آنالیز داده ها، کدها را نزد خود محفوظ نگه دارد.