مقایسه اثرات درمان با امواج شوکی خارج از بدن با فیزیوتراپی روتین در بهبودی علایم مبتلایان به سندرم درد میوفاسیال کمربند شانه ای

هدف ما در این مطالعه مقایسه اثرات درمان با امواج شوکی با فیزیوتراپی روتین در بهبودی علایم مبتلایان به سندرم درد میوفاسیال کمربند شانه ای است. طراحی: کارآزمایی بالینی تصادفی دوسویه کور؛ بدون دارونما. از بین بیماران مراجعه کننده به درمانگاه طب فیزیکی و توانبخشی، بیماران با تشخیص سندرم درد میوفاسیال شانه که دارای معیارهای ورود باشند و معیارهای خروج را نداشته باشند وارد مطالعه خواهند شد. معیارهای ورود: رضایت بیمار برای شرکت در مطالعه؛ سن بین 55-20 سال؛ وجود باند سفت قابل لمس در معاینه؛ تجربه درد به مدت حداقل 2 ماه؛ درد حداقل 30 میلیمتر در مقیاس دیداری درد؛ معاینه نورولوژیک طبیعی باشد؛ عدم وجود بیماری دیکر مانند رادیکولوپاتی؛ سابقه تزریق در ناحیه شانه در 3-2 ماه اخیر نداشته باشد؛ سابقه تزریق سوزن خشک نداشته باشد و عدم وجود کنتراندیکاسیونهای شاک ویو. معیارهای خروج: بیماران مبتلا به اختلالات سایکولوژیک نظیر افسردگی و اضطراب که تحت درمان می باشند و نیز بیمارانیکه دوره درمان را تکمیل نکرده یا برای پیگیری مراجعه ننمایند. حجم نمونه 66 نفر می باشد از هر دو جنس که بطور تصادفی در 3 گروه قرار می گیرند. گروه اول شوك درماني توسط دستگاه شاک ویو(ایمپالس 2000؛ فرکانس 5 هرتز و شدت 0.1 میلی ژول بر میلیمتر مربع)، به مدت 3 جلسه(هر هفته 1 جلسه) به همراه انجام تمرینات ورزشی کششی عضلات شانه در منزل به مدت 20 روز(روزانه 2 بار )را دریافت می کنند. گروه دوم درمانهای فیزیوتراپی روتین به مدت 10 جلسه(هر هفته 3 جلسه) به همراه ورزشهای کششی شانه در منزل به مدت 20 روز(روزانه 2 بار) را دریافت می کنند.درمانهای فیزیوتراپی شامل گرمای سطحی به مدت 20 دقیقه با حرارت 74.5 درجه سانتیگراد، تحریک الکتریکی عصب با فرکانس 70 تا 80 هرتز به مدت 25 دقیقه، اولتراسونوگرافی مداوم با دوز 1.25 تا 1.5 وات بر سانتیمتر مربع به مدت 5 دقیقه می باشند. گروه سوم تحت درمان با ورزشهای کششی شانه به مدت 20 روز( روزانه 2 بار) قرار خواهند گرفت. بیماران قبل از شروع درمان، بلافاصله بعد از پایان درمان و 1 ماه بعد از پایان درمان از نظر موارد زیر بررسی خواهند شد: میزان درد توسط مقیاس دیداری درد؛ آستانه فشاري درد توسط دستگاه الگومتر؛ میزان توانایی انجام کارهای روزمره توسط پرسشنامه اندکس ناتوانی گردن(NDI)؛ دامنه حرکتی مفاصل شانه توسط گونیومتر؛ دامنه حرکتی گردن توسط دستگاه اینکلینومتر و قدرت عضلانی مفاصل شانه توسط معاینه بالینی. نتایج توسط روشهای آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت.

مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز