بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر اضطراب بارداری زنان بالای 30 سال

تعیین اثربخشی آموزش مهارت‌های زندگی براضطراب بارداری زنان بالای 30 سال

درگروه مداخله 39 نفر و در گروه بدون مداخله نیز 39 نفر محاسبه شد. با احتساب %10 ریزش، درهر گروه 43 نفر خواهد بود. (در مجموع 86 نفر) .

مراکز بهداشتی آبادان به صورت خوشه ای تصادفی تعداد 6 درمانگاه انتخاب شدند. 3 درمانگاه به عنوان گروه مداخله و 3 درمانگاه به عنوان گروه شاهد . 180 پرسشنامه به خانم های باردار مراجعه کننده به این درمانگاه ها، داده شد. . از میان کل خانم ها فقط 86 نفر که ازپرسشنامه اضطراب بارداری وندنبرگ ، نمره اضطراب بارداری بین 160 – 280 دریافت کرده بودند برای گروه مداخله (43 ) نفر – کنترل (43) نفر انتخاب شدند .

زنان بالای 30 سال، نان باردار بعد از سه ماهه اول ،تشخیص اضطراب بارداری بر اساس پرسشنامه وندنبرگ با نمره اضطراب بارداری بین 160 – 280، حداقل سواد خواندن و نوشتن،تمایل به شرکت در طرح و داشتن رضایت نامه کتبی،دریافت نکردن همزمان روان درمانی یا یک برنامه دارویی دیگر حداقل (یک ماه قبل از انجام پژوهش) برای مشکلات مرتبط با اضطراب معیارهای خروج از مطالعه موارد تشخیص داده شده اختلالات روانی،تشخیص مرگ یک عزیز در 6 ماه اخیر،سابقه مصرف داروهای موثر بر سلامت روان

بر اساس معیار ورود، گروه مداخله به ۴ گروه ۱۰ - ۱۱ نفره تقسیم شدند و برای هر گروه، جداگانه آموزش مهارت‌های زندگی طی جلساتی توسط پژوهشگر به صورت کارگاهی و چهره به چهره برگزار شد. جلسات آموزش مهارت های زندگی در ۵ جلسه به صورت هفتگی و هر جلسه ۹۰ دقیقه طول کشید. در این جلسات مهارت های زندگی به زنان باردار آموزش داده شد. گروه شاهد پس از ۵ هفته بدون دریافت هیچ گونه آموزشی مجدداً پرسشنامه های اضطراب بارداری وندنبرگ را تکمیل کردند

آموزش مهارت های زندگی؛ اضطراب بارداری

پس از دریافت کد اخلاق و اخذ مجوز از دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپوراهوازو دانشگاه علوم پزشکی آبادان ، با ارائه آن به مراکز درمانگاه ها و پایگاه های تحت پوشش شهر آبادان به صورت خوشه ای تصادفی تعداد 6 درمانگاه انتخاب شدند. خانم های باردار مراجعه کننده به 3 درمانگاه به عنوان گروه مداخله و 3 درمانگاه به عنوان گروه شاهد وارد پژوهش شدند . این مراکز از میان مراکز بهداشتی مناطق اقتصادی – اجتماعی سه گانه شهرستان آبادان، که از هر منطقه 2 مرکز انتخاب شدند . به این ترتیب که از منطقه مرفه نشین 2مرکز ، از منطقه متوسط 2 مرکز و منطقه کم برخوردار 2 مرکز انتخاب شد و از هر کدام از این مراکز یک مرکز برای گروه مداخله و یک مرکز برای گروه کنترل تعیین شدند . نمونه ها ابتدا از طریق مراجعه به پرونده های سیستمی موجود و سپس از طریق تماس تلفنی یا پس از مراجعه حضوری مراجعه کنندگان به درمانگاه ها مورد بررسی قرار گرفتند و شرایط ورود به مطالعه در آنها بررسی شد . سپس 180 پرسشنامه به خانم های باردار مراجعه کننده به این درمانگاه ها، که شرایط ورود به مطالعه را داشتند پرسشنامه اضطراب بارداری وندنبرگ داده شد. پژوهشگر در مصاحبه فردی با هر مادر باردار پس از معرفی خود و ارائه توضیحات کامل تر در مورد اهداف و روش مطالعه از فرد متمایل به شرکت و دارای شرایط ورود به مطالعه و اطمینان بخشی از نظر محرمانه ماندن اطلاعات، رضایت نامه آگاهانه کتبی دریافت کرد . پس از ارائه توضیحاتی درمورد چگونگی تکمیل پرسشنامه ها ، در همان مکان پرسشنامه توسط زنان باردار تکمیل و از میان کل خانم ها فقط 86 نفر که ازپرسشنامه اضطراب بارداری وندنبرگ ، نمره اضطراب بارداری بین 160 – 280 دریافت کرده بودند برای گروه مداخله (43 ) نفر – کنترل (43) نفر انتخاب شدند

به دلیل محرمانه بودن اطلاعات