بررسي تأثير سلکوکسیب اضافه شده به سرترالین به عنوان درمان كمكي دردرمان بیماران مبتلا به افسردگی اساسی متوسط- شدید: یک کارآزمایی بالینی دوسویه کور با کنترل دارونما

بیماران بر اساس DSM IV تشخیص MDD (افسردگی اساسی)داشته باشند و حداکثر شدت افسردگی آنها بر اساس Hamilton Depression Scale(HamD) بالا تر از 22باشد. سایکوتیک نباشند. اختلال در محورهای دیگر تشخیصی نباشد. داروی روان گردان دیگر استفاده نشود. داروی ضد افسردگی در یکماه گذشته و ECT در دو ماه گذشته نگرفته باشند. مشکلات تیروئید نداشته باشند. سن بیماران 18 تا 50 سال و سابقه بیماری قلبی – عروقی نداشته باشند. در صورت شک به بیمای قلبی EKG گرفته میشود و در صورت وجود بیماری قلبی از مطالعه خارج می شود. خانم باردار،شیرده از مطالعه خارج میشود.بیماران سر پایی وبستری که خصوصیات فوق را داشته باشند وارد مطالعه میشوند. رضایتنامه آگاهانه از بیماران برای شرکت در مطالعه گرفته میشود. بر حسب روند Random premethod Block بیماران به دو گروه تقسیم میشوند: گروه اول قرص سرترالین با حداکثر دوز روزانه 200 میلی گرم و کپسول سلکوکسیب با دوز mgr 200 دو بار در روز به مدت 6 هفته و گروه دیگر قرص سرترالین با حداکثر دوز روزانه 200 میلی گرم و پلاسپو به مدت 6 هفته دریافت میکنند. بیماران در هفته0، 2، 4، 6، بوسیلهHamD ارزیابی میشوند و در هفته 1، 2، 4، 6، با چک لیست عوارض دارویی از نظر بروز عوارض دارویی مورد ارزیابی قرار می گیرند. نهایتا نتایج این مطالعه با نتایج بدست آمده از طرح مشابهی که در دانشگاه علوم پزشكي وخدمات بهداشتي درماني تهران در حال انجام است ادغام خواهد گردید و آنالیز آماری انجام خواهد شد.

سازمان بهداشت و درمان صنعت نفت