مقایسه اثر بخشی تزریق موضعی متیل پردنیزولون و لیدوکائین همراه با آتل و بدون آتل با آتل گیری تنها در درمان بیماران مبتلا به تنوسینویت دکورون

هدف از این تحقیق مقایسه اثر بخشی تزریق موضعی متیل پردنیزولون و لیدوکائین همراه آتل و بدون آتل با آتل گیری تنها(بدون تزریق دارو )در درمان بیماران مبتلا به تنوسینویت دکورون بوده که در این پژوهش کار آزمایی بالینی 108 بیمار مبتلا به تنوسینویت دکورون مراجعه کننده به درمانگاه ارتوپدی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد در سال 1388 بر اساس معیارهای ورود (رضایت کامل شرکت در مطالعه همراه با همکاری و رعایت کامل دستورات پزشک معالج در طول درمان ) و معیارهای خروج (ابتلا به دیابت، ترک درمان ، اعتیاد و کرو لال بودن) انتخاب و سپس به روش تصادفی ساده به سه گروه تقسیم شده اند .مداخلات درمانی در بدو ورود به مطالعه برای هریک از گروهها به ترتیب در گروه اول شامل تزریق یک میلی لیتر لیدوکائین 1% و متیل پردنیزولون 40 میلی گرم همراه با آتل گیری و پی گیری بیماران به مدت 3 هفته بوده است در گروه دوم تزریق یک میلی لیتر لیدوکائین 1% و متیل پردنیزولون 40 میلی گرم بدون اتل و پی گیری بیماران به مدت 3 هفته و در گروه سوم مداخلات درمانی تنها آتل گیری (بدون تزریق دارو ) و پی گیری بیماران به مدت 3 هفته بوده است . پیامد اولیه در این مطالعه کاهش میانگین زمان عود علائم بیماری و کاهش میانگین شدت درد برحسب پرسشنامه visual analogue scale بوده است .

دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد