مقایسه تاثیر دو نوع تمرینات هوازی و مقاومتی بر شاخص های سارکوپنی بیماران دیابتی

تعیین اثر یک دوره تمرینات هوازی و مقاومتی بر شاخص های سارکوپنی بیماران دیابتی

کارآزمایی بالینی دارای دو گروه (مداخله 1 و 2)، عمل گرا، یک سویه کور، تصادفی شده

این مطالعه در جهت مقایسه تاثیر دو نوع تمرینات هوازی و مقاومتی برشاخص های سارکوپنی بیماران دیابتی در کلینیک دیابت بیمارستان واسعی شهرستان سبزوار انجام خواهد شد. فرد ارزیابی کننده از نحوه گروه بندی بی اطلاع خواهد بود. بیماران به صورت تصادفی در گروه مداخله 1 و 2 قرار خواهند شد. اندازه گیری شاخص های سارکوپنی در پایان ماه دوم پس از مداخله برای هر دو گروه انجام خواهد گرفت.

معیارهای ورود: سن بین 40 تا 70سال، یمارانی با فعالیت فیزیکی پایین بر اساس پرسش نامه استاندارد GPAQ مصرف متفورمین به مدت حداقل 2سال ابتلای به دیابت به مدت 4-6 سال قند خون ناشتا بالاتر از mg/dl126 معیارهای عدم ورود: بیماران با قند خون بالای mg/dl 250 مشکلات قلبی یا اسکلتی عضلانی مانع از انجام فعالیت مصرف داروهای اثر گذار بر سیستم عروقی و عصبی

گروه مداخله 1: بیماران در این گروه تمرینات مقاومتی به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه شامل 10 دقیقه گرم کردن ، 40 دقیقه تمرین اصلی و 10 دقیقه سرد کردن را انجام می دهند. گروه مداخله 2 : بیماران در این گروه تمرینات هوازی به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه شامل 10 دقیقه گرم کردن، 45 دقیقه تمرین اصلی و 5 دقیقه سرد کردن را انجام می دهند.

تعیین سطح تسترون، شاخص سارکوپنی و نسبت دور کمر به باسن،

تصادفی سازی بر اساس بلوکی جایگشتی توسط مشاور امار با استفاده از نرم افزار تخصیص تصادفی صورت گرفت و توالی A و B خروجی در اختیار محقق قرار می گیرد. بر این اساس 12 بلوک برای بیماران اختصاص داده شد که در هر بلوک 2 بیمار به A و 2 بیمار به B اختصاص داده شدند. در نهایت پس از تکمیل شدن بلوکها، گروه A تحت تمرینات ورزشی مقاومتی قرار گرفته و گروه B تحت تمرینات ورزشی هوازی قرار می گیرند. ابتدا کلیه حالت های چهارتایی را که در ان نیمی از افراد به گروه A و نیمی دیگر به گروه B تخصیص داده می شوند مشخص می کنیم سپس به هر یک از ترکیب های چهارتایی (که شش حالت را شامل می شود) یکی از رقم های 1 تا 6 را نسبت می دهیم. در مرحله بعد باید 12 بلوک چهار تایی را به صورت تصادفی انتخاب کرده و ترکیب های آن ها را پشت سر هم بنویسیم برای این کار باید 12 بار از یک جامعه شش عضوی نمونه گیری با جایگذاری انجام دهیم یعنی 12 بار عدد تصادفی بین 1 تا 6 را انتخاب کنیم و این روند ادامه خواهد یافت تا پایان نمونه گیری و تفاوت بین دو گروه حداکثر از دو نفر (نصف اندازه بلوک) تجاوز نخواهد کرد.

برای هر فرد در مطالعه کد 'الف' و 'ب' اختصاص داده خواهد شد که تنها محقق از نوع گروه ها مطلع خواهد بود و ارزیابی کننده پیامد نسبت به گروه ها بی اطلاع می باشد.